تعیین راهبردهای توسعۀ گردشگری پایدار در نواحی ساحلی با تأکید بر گردشگری طبیعتمحور، مطالعۀ موردی: منطقۀ ساحلی بندر مقام تا بندر حسینه در استان هرمزگان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، بخش شهرسازی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز،ایران
2 استادیار بخش شهرسازی، دانشکدَۀ هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 استادیار بخش شهرسازی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22111/j10.22111.2021.6349چکیده
گردشگری طبیعتمحور بهعنوان یکی از انواع گردشگری میتواند نقش مهمی در توسعه پایدار مناطق ایفا کند و همچنین اثرات مهمی بر روی ارتقاء سلامت جسمی و روحی گردشگران داشته باشد. شهرستان بندرلنگه از ظرفیتهای طبیعی متعددی همچون سواحل شنی، صخرهای و مرجانی منحصربهفرد، جزایر متعدد، گنبدهای نمکی و چشماندازهای کوهستانی کمنظیر برخوردار است که حاکی از ظرفیت این شهرستان برای توسعه گردشگری طبیعتمحور است؛ اگرچه تاکنون از این ظرفیتهای بالقوه و بالفعل استفاده مؤثر نشده است. هدف این پژوهش تدوین راهبردهای توسعه گردشگری پایدار با تأکید بر گردشگری طبیعتمحور در منطقه غرب شهرستان بندرلنگه است. بدین منظور، ابتدا عوامل درونی (قوت و ضعف) و بیرونی (فرصت و تهدید) با بهرهگیری از تکنیک سوات (SWOT) و نظر متخصصان مشخص گردید و بر اساس آنها راهبردهای توسعه پایدار منطقه تعیین و درنهایت رتبهبندی راهبردها با استفاده از تکنیک ماتریس برنامهریزی راهبردی کمی (QSPM) انجام گردید. نتایج نشان میدهد که راهبردهایی همچون فراهم آوردن تجهیزات و تسهیلات گردشگری طبیعتمحور در سواحل منطقه، ارائه تجهیزات تفریحات و ورزشهای آبی در سواحل منطقه و هدایت گردشگران طبیعتمحور استان فارس، جزیره کیش و کشورهای حاشیه خلیجفارس به منطقه، به ترتیب بیشترین امتیازات را به خود اختصاص دادند. یافتههای این پژوهش میتواند به منظور برنامه ریزی و توسعه گردشگری طبیعتمحور و به دنبال آن دستیابی به توسعه پایدار در این منطقه مدنظر مدیران، تصمیم گیران و برنامه ریزان قرار گیرد.
