بررسی ارتباط بیان ژن MYC و RNA غیر کد کننده‌ی lnc-myc-2-34 dup1 در بیماران لوسمی لنفوبلاستیک حاد

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات بیمارهای تالاسمی و هموگلوبینوپاتی خلیج فارس، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران

2 مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، پژوهشکده‌ی علوم پایه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران

3 مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، پژوهشکده‌ی علوم پایه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران

4 مرکز تحقیقات بیمارهای تالاسمی و هموگلوبینوپاتی خلیج فارس، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران

5 گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده‌ی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران

doi
10.48305/jims.v40.i675.0412
چکیده

مقاله پژوهشی مقدمه: در سال‌های اخیر، روند افزایشی میزان بروز لوسمی لنفوبلاستیک حاد (Acute lymphoblastic leukemia) ALL گزارش شده است. با این‌حال، مکانیسم‌های مولکولی درگیر کاملاً شناخته نشده‌اند. به دلیل اهمیت c-MYC در بیماری‌زایی ALL، توجه به lncRNAهای مرتبط با آن در شناسایی مکانیسم‌های مولکولی دخیل در پیشرفت بیماری اهمیت دارد. پیامدهای ناشی از سیگنال‌های Notch بسته به دوز و محتوا، بسیار پلئوتروپیک هستند. در بخش هماتولنفویید بدن، سیگنالینگ Notch بر رده‌های سلولی در مراحل مختلف رشد تأثیر می‌گذارد. هدف مطالعه‌ی حاضر، بررسی نقش ژن MYC و LncRNAهای مرتبط با آن به عنوان یک هدف بالقوه‌ی درمان لوسمی لنفوبلاستیک حاد بود. روش‌ها: این مطالعه‌ی مورد- شاهدی در سال‌های 1400-1399 بر روی 40 فرد مبتلا به ALL و 40 فرد سالم انجام شد. برای این منظور RNA تام از نمونه‌ی خون افراد استخراج شد و پس از سنتز cDNA، بیان MYC و lnc-myc-2-34 dup1 با استفاده از روش Real Time PCR اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از بررسی بیان ژن نشان داد که در افراد مبتلا به ALL، بیان MYC و lncRNA مرتبط lnc-myc-2-34 dup1 نسبت به افراد شاهد به طور معنی‌داری افزایش می‌یابد. این تغییرات بیان در سن، جنس، MRD و رده‌های T-ALL و B-ALL تفاوت معنی‌داری با یکدیگر نداشت. lncRNA با ژن MYC همبستگی نشان داده و منحنی راک حاکی از پتانسیل بیومارکری قوی آن بوده است. نتیجه‌گیری: استفاده از lncRNAها به عنوان مارکرهای تشخیصی، پیش‌آگهی و درمانی می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد که نیاز به تحقیقات بیشتری دارد. نتایج آزمایش حاضر نشان داد که lnc-myc-2-34 dup1 در بیماران مبتلا به ALL افزایش بیان داشته و می‌توانند به عنوان بیومارکر قوی مورد استفاده قرار گیرد.