نیازهای آموزشی خودمراقبتی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس: از دیدگاه کارشناسان و بیماران
نویسندگان
1 استادیار، گروه بهداشت عمومی، دانشکدهی علوم پزشکی نیشابور، نیشابور، ایران
2 کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی علوم پزشکی نیشابور، نیشابور، ایران
doi
10.48305/jims.v40.i675.0421چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: اجرای یک برنامهی خودمراقبتی منسجم چند جانبه در بیماران مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس (اماس) بر اساس نیازهای آنها، میتواند به ارتقاء سطح سلامت در این بیماران، کمک شایانی بنماید. مطالعهی حاضر با هدف بررسی نیازهای آموزشی خودمراقبتی در بیماران مبتلا به اماس بر اساس دیدگاه کارشناسان و بیماران انجام شد.روشها: پژوهش حاضر یک مطالعهی تحلیلی- مقطعی است که در سال 1399 در شهرستان نیشابور انجام شد. تعداد 100 شرکتکننده که به روش نمونهگیری غیر احتمالی انتخاب شده بودند، در این مطالعه شرکت کردند. برای جمعآوری اطلاعات از دو پرسشنامهی محقق ساختهی 22 آیتمی در طیف لیکرت، گردآوری شد. اعتبار محتوای گویهها بر اساس شاخص Waltz و Basel معادل (0/79 < CVI) و پایایی ابزار از طریق آزمون مجدد، با ضریب همبستگی 0/89 تأیید شد. پرسشنامهها شامل دو بخش دموگرافیگ و بخش نیازهای آموزشی بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آمارهای توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (Mann-Whitney و t-test)، انجام شد.یافتهها: از نظر نوع و روش یادگیری، 52 نفر (86/7 درصد) از بیماران ترجیح میدادند مطالب آموزشی دربارهی خودمراقبتی را به صورت الکترونیک یاد بگیرند. از نظر کارشناسان، آموزش تمرینات بدنی مفید، بیشترین ضرورت را داشت، در حالی که از نقطه نظر بیماران، آموزش درمانهای مکمل و طب سنتی دارای بیشترین ضرورت بود. مهمترین نیاز آموزشی بیماران به نحوهی فائق آمدن بر مشکلات جنسی بود در حالی که از نظر کارشناسان، آموزش نحوهی برخورد با اختلالات رودهای و ادراری و مدیریت ضعف و خستگی ناشی از بیماری ضرورت بیشتری داشتند.نتیجهگیری: نتایج نشان داد حیطه و محتوای آموزش خودمراقبتی در بیماران مبتلا به اماس، از نظر کارشناسان و بیماران متفاوت بود.