اختلاف قرائات و نقش آن در صحت نماز با تأکید بر دیدگاه آیت الله فاضل لنکرانی
نویسندگان
1 داﻧﺶ پژوه سطح4 رشته تفسیر تطبیقی موسسه آموزش عالی رکن الهدی
2 اﺳﺘﺎدﻳﺎر ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﻓﺮﻫﻨﮓ و اﻧﺪﻳﺸﻪ اسلامی
3 داﻧﺶ پژوه سطح4 رشته تفسیر تطبیقی موسسه آموزش عالی رکن الهدی
doi
10.22034/qer.2019.3738چکیده
بشر در طول تاریخ همواره به دنبال پرستش معبودی بوده که مظهر و نمود عینی آن پرستش در نماز تجلّی یافته است. این تجلی در پرتو آیات نورانی قرآن کریم حاصل گشته وبه نورانیت وجه، وبالتبع نورانیت قلب گرویده است. بی تردید وجوب نمازهای یومیه یکی از بهترین هدیههای خداوند به پیامبر اکرم a و پیروانش بود که هر فرد مسلمانی ملزم است حداقل یکصد آیه از قرآن کریم را در هر شبانه روز تلاوت کند و این خود باعث توجه بیشتر مسلمانان به قرآن کریم شد، از اینرو، بررسی مباحث مربوط به تحریف پذیری قرآن اهمیت زیادی دارد؛ که در ضمن آن با بررسی قرائات در مییابیم قرائت صحیح تنها همین قرائت کنونی است که مطابق با اعراب و حروف فعلی قرآن کریم است، و قرائت و تفسیر آیات فقط بر طبق این قرائت جایز است و بر طبق سایر قرائتها هر چند از قرائتهای هفتگانه باشد روا نیست و متقنترین دلیل ما، نقل سینه به سینه مسلمین است که در حفظ این سند تحول عظیم فرهنگ بشری نقش داشت. از این روست که برخی از علما ازجمله آیت الله فاضللنکرانی به این مهم،توجه نموده و اساس مباحث علوم قرآنی خود قرار دادند. در تدوین این تحقیق از روش کتابخانهای و توصیفی ـ تحلیلی استفاده شده است.