فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

علیرغم انجام پژوهش‌های متعدد و وجود گزارش‌های سالانه سازمان‌های بین‌المللی در مورد وضعیت پایداری مقاصد گردشگری، تاکنون این پایداری در صنعت گردشگری ورزشی کشور نهادینه نشده است. در واقع، گردشگری ورزشی ایران نه ازلحاظ درآمد و منافع اقتصادی و نه ازلحاظ حفاظت منابع و دارایی‌ها به‌هیچ‌وجه «پایدار» نیست. ازاین‌رو مطالعه حاضر در صدد شناسایی و ارزیابی موانع پایداری در صنعت گردشگری ورزشی است که در استان اصفهان انجام‌شده است. با استفاده از یک روش پیمایشی مبتنی بر مصاحبه و پرسشنامه، از دو گروه خبره نظرخواهی شد. گروه نخست شامل 14 نفر از خبرگان دانشگاهی و گروه دوم نیز، شامل 180 نفر از کارشناسان و مدیران ارشد سازمان‌های ورزشی و گردشگری در استان اصفهان بودند. نمونه‌گیری از هر دو گروه به روش هدفمند انجام شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از تکنیک‌های کدگذاری باز، تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل رگرسیون چند متغیره صورت گرفت. بر اساس نتایج، موانع پایداری در مقاصد گردشگری ورزشی استان اصفهان در شش محور کلیدی با 36 متغیر شناسایی و دسته‌بندی شدند. محورهای اصلی عبارت‌اند از: 1- ضعف در سیاست‌گذاری و چشم‌انداز؛ 2- ناکارآمدی در مدیریت مقاصد گردشگری ورزشی؛ 3- عدم پذیرش اجتماعی؛ 4- محدودیت‌های محیط‌زیستی؛ 5- ضعف سرمایه‌گذاری و اشتغال؛ 6- عدم امنیت. اثرگذارترین عامل نیز ضعف در سیاست‌گذاری و چشم‌انداز بود. بر این اساس جهت نیل به پایداری، بایستی رویکردهای سیاست‌گذاری مدیریت مقاصد گردشگری کشور موردبازنگری قرار گیرد. درنهایت این نتیجه به دست آمد که در غیاب رویکردهای سیاست‌گذارانه و تنظیمی در سطح ملی، می‌توان با تعریف یک چشم‌انداز مشخص در سطح استان در قالب برنامه‌های توسعه استانی، تا حدودی به ساماندهی بازار گردشگری ورزشی پرداخت. این امر با به‌کارگیری برخی الزامات امکان‌پذیر است.