مدلسازی بارش-رواناب مبتنی بر رویکرد پویایی سیستم، مطالعه موردی: حوضه کارده مشهد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشگاه تهران
2 استاد یار دانشگاه تربت حیدریه
3 ریس پردیس کشاورزی و منابع طبیعی و استاد دانشگاه تهران
4 دانشیار دانشگاه تهران
5 دانشیار دانشگاه تهران
doi
10.22092/ijwmse.2019.118432چکیده
مدلسازی بارش-رواناب یکی از روشهای تخمین رواناب و ابزاری مناسب برای مطالعه فرایندهای هیدرولوژیکی، ارزیابی منابع آبی و مدیریت حوزه آبخیز میباشد. اما پیچیدگی و ماهیت غیر خطی فرایند بارش-رواناب و ناشناخته بودن تاثیر عوامل روی یکدیگر و نهایتا روی دبی خروجی حوضه مدلسازی را مشکلتر میکند. لذا، استفاده از روشهایی که علاوه بر پویایی، قابلیت توسعه، ساختار مفهومی و کاربرپسند داشته باشد، ضروری میباشد. از اینرو در این مطالعه برای مدلسازی بارش-رواناب از روشهای پویایی سیستم در حوضه سد کارده مشهد استفاده شد. مدل ارائه شده شامل شش مخزن است که عبارت از مخزن برف، مخزن تاج پوشش، مخزن سطوح نفوذناپذیر، مخزن خاک سطحی، مخزن خاک زیرسطحی و مخزن آب زیرزمینی میباشند. دادههای ورودی مورد نیاز شامل بارندگی و دمای متوسط روزانه است. برای واسنجی مدل از دادههای روزانه دبی خروجی حوضه در بازه زمانی سالهای 1998 تا 2008 و برای دوره اعتبارسنجی آمار سال 2009 تا 2012 استفاده شد. نتایج تحلیل حساسیت مدل نشان داد که پارامترهای مربوط به دما از حساسیت بیشتر برخوردار بوده و تأثیر قابل ملاحظهای روی دبی و دبی پیک حوضه دارند. همچنین، مقادیر شبیهسازی شده و مشاهدهای تطابق خوبی دارند و دامنه ضریب ناش-ساتکلیف بهدست آمده در دوره اعتبارسنجی بین 0.67-0.57 است که نشاندهنده توانایی بالای روشهای پویایی سیستم در مدلسازی بارش-رواناب حوضه میباشد.