بررسی و تحلیل آثار کووید-19 بر صنعت گردشگری در فضاهای پیراشهری مطالعه موردی: شهر جوانرود

نویسندگان

1 گروه ژئومورفولوژی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

2 گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم‌انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

3 گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت، ایران

doi
10.22059/jut.2023.347349.1058
چکیده

اجرای سیاست­های قرنطینه و تعطیلی­های موقت کسب­وکارها، فاصله­گذاری اجتماعی و... برای مهار همه­گیری کووید-19 از سوی دولت­ها و شهروندان، بزرگ‌ترین شوک را بر صنعت گردشگری دنیا تحمیل کرده و باعث ازبین‌رفتن کسب­وکارهای مختلف و معیشت ذی­نفعان صنعت گردشگری شده است. هدف از پژوهش حاضر تحلیل آثار شیوع کووید-19 بر صنعت گردشگری از نظر روستاییان شاغل در بازارچه مرزی شهر جوانرود بوده و از حیث هدف کاربردی، از نظر ماهیت و روش توصیفی - تحلیلی می­باشد. بنیان فلسفی پژوهش، ترکیبی است که در مرحله بررسی تالار گفتمان (Q) رویکرد کیفی و در مرحله تحلیل عاملی جنبه کمی دارد. جامعه گفتمان شامل 23 نفر از افرادی است که در یکی از روستاهای نزدیک به شهر جوانرود ساکن بوده و در حوزه گردشگری (شغل اصلی یا فرعی) فعال بوده­اند که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس و نمونه‌گیری گلوله‌برفی انتخاب شدند. جهت تجزیه‌وتحلیل داده­های ماتریس­های Q از تحلیل عاملی به روش اکتشافی (استنفسون) و نرم­افزار KADE v1.1.0 استفاده شده است. نتایج این مطالعه نشان داد که پنج الگوی ذهنی در زمینه تأثیرگذاری کووید-19 بر افراد شاغل در بخش خدماتی صنعت گردشگری شناسایی شده است که عبارت­اند از: ناپایداری اشتغال و درآمد، مسائل اجتماعی - زیست‌محیطی، کاهش سرمایه­گذاری، مسائل روانی - بهداشتی و مسائل آموزشی.