تأثیر پایش تلفنی مادران بر طول مدت تغذیه با شیر مادر در نوزادان نارس در دوران پاندمی کووید-19
نویسندگان
1 دانشیار، گروه کودکان، مرکز تحقیقات بیماریهای غیرواگیر کودکان، پژوهشکدهی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
2 استادیار، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات پرستاری، پژوهشکدهی سلامت، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
4 کمیتهی تحقیقات دانشجویی، کارشناسی ارشد پرستاری مراقبتهای ویژهی نوزادان، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
5 استادیار، مرکز تحقیقات پرستاری، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
6 استادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای غیرواگیر کودکان امیرکلا، پژوهشکدهی سلامت، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
doi
10.48305/jims.v40.i671.0318چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: نوزادان نارس، معمولاً تغذیهی بهینهای با شیر مادر ندارند. از آنجایی که آگاهی ناکافی و عدم حمایت مادران میتواند موجب شکست در تداوم تغذیه با شیر مادر شود، این پژوهش با هدف تأثیر پایش تلفنی مادران بر طول مدت تغذیه با شیر مادر در نوزادان نارس انجام شد. روشها: در این مطالعه ارتقای کیفیت خدمات، 74 مادر دارای نوزاد نارس بستری در بخش (Neonatal intensive care unit) NICU یکی از بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی بابل و شیرخوار آنها در سال 1399، به روش بلوکبندی تصادفی در دو گروه مداخله و شاهد تخصیص یافتند. برنامهی آموزش تداوم تغذیه با شیر مادر پس از ترخیص در گروه مداخله از طریق برنامهی پیامرسان واتساپ گوشی هوشمند به صورت تماس هفتگی به مدت 3 ماه برحسب مشکلات و چالشهای شیردهی مادران اجرا شد. گروه شاهد، از آموزشهای معمول بخش برخوردار بودند. دادهها با استفاده از پرسشنامهای مشتمل بر مشخصات دموگرافیک والدین و نوزاد، نحوهی تغذیه و ثبت وزنگیری شیرخوار (ماهانه یکبار تا 3 ماه پس از ترخیص) جمعآوری گردید. جهت آنالیز دادهها از آزمونهای آماری Chi-Square، T-test و تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد، میزان تغذیه با شیر مادر در گروه مداخله از 27 درصد در هنگام ترخیص به 86 درصد در ماه سوم، افزایش پیدا کرد، در حالیکه در گروه شاهد، تغذیه با شیر مادر از 24 درصد در زمان ترخیص به 19 درصد در ماه سوم کاهش یافت، این تفاوت از لحاظ آماری معنیداری بود. میانگین وزنگیری شیرخوار در ماه اول و دوم در گروه مداخله به ترتیب 574/17 ± 3294/59 گرم و 680/23 ± 4577/02 گرم و در گروه شاهد، 378/08 ± 3067/56 گرم و 508/68 ± 4283/ 78 گرم بود که اختلاف آماری معنیداری داشت. اما، این میزان در ماه سوم در گروه مداخله و شاهد به ترتیب 720/83 ± 5856/75 گرم و 645/13 ± 5663/51 گرم بود، اما، از لحاظ آماری این اختلاف معنیدار نبود. نتیجهگیری: تداوم آموزشهای شیردهی پس از ترخیص با استفاده از برنامهی پیامرسان گوشی هوشمند میتواند بر موفقیت مادران در تداوم تغذیه با شیر مادر و وزنگیری شیرخواران مؤثر باشد.