مقایسهی تأثیر آروماتراپی با اسانس اسطوخودوس و گل سرخ بر پیشگیری از بروز سردرد ناشی از انفوزیون نیتروگلیسیرین در بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژهی قلب
نویسندگان
1 استادیار، گروه تکنولوژی اتاق عمل، دانشکدهی پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران
2 مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، دانشکدهی پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران
4 عضو هیأت علمی گروه پرستاری، دانشکدهی پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران
doi
10.48305/jims.v40.i670.0300چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: عارضهی جانبی نیتراتها، سردرد است که مصرف این دارو را در بعضی بیماران محدود میکند. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر رایحهدرمانی با اسانس اسطوخودوس و گل سرخ بر پیشگیری از بروز سردرد در بیماران بستری بخش مراقبتهای ویژهی قلب، انجام شد. روشها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی، 45 بیمار مبتلا به بیماری قلبی به روش در دسترس انتخاب و به صورت تخصیص تصادفی در 3 گروه قرار گرفتند. در گروههای مداخله (گل سرخ و اسطوخودوس) به محض شروع انفوزیون نیتروگلیسیرین، پنبهی آغشته به 3 قطره از آن اسانس، به مدت نیم ساعت استنشاق گردید و در گروه شاهد، از هیچ رایحهدرمانی استفاده نشد. با استفاده از مقیاس دیداری درد، در طی زمانهای 15، 30، 60 و 90 دقیقه پس از رایحهدرمانی، بروز سردرد بررسی شد. در صورت بروز سردرد در هر یک از گروهها، از قرص استامینوفن 325 میلیگرمی جهت درمان معمول سردرد، استفاده و در چکلیست ثبت گردیده و سپس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: فراوانی بروز سردرد در طی مدت مطالعه در سه گروه، تفاوت آماری معنیداری نداشت. اما میزان مصرف استامینوفن برای تخفیف سردرد در گروه گل سرخ، به طور معنیداری، کمتر از گروههای شاهد و اسطوخودوس بود. نتیجهگیری: رایحهدرمانی با گل سرخ و اسطوخودوس، ممکن است احتمال بروز سردرد ناشی از نیتروگلیسیرین انفوزیونی، را کاهش دهد. لذا پیشنهاد میشود به عنوان یکی از روشهای درمانی مؤثر و کم عارضه مورد توجه قرار گیرد.