چگونگی نقشمایه اسلیمی در حاشیه قالی‌های سده دهم ه.ق

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده هنر دانشگاه الزهرا

2 استاد گروه پژوهش هنر، دانشگاه الزهرا (س)، شهر تهران، استان تهران.

3 دانشجوی دکتری پژوهش هنر ، دانشگاه الزهرا(س)

4 استادیار گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر ومعماری، دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22070/negareh.2021.15107.2883
چکیده

با آغاز حاکمیت صفویان از قرن دهم ه.ق آفرینش نوآورانه قالی با ساختاری (طراحی و بافت) متفاوت از گذشته در صدسال نخست رقم خورد؛ نظام‌های تزئینی حاکم بر ساختار(زمینۀ و حاشیه) قالی‌های صفویه، مطالعه حاشیه آن‌ها را ضرورت بخشیده است. اسلیمی‌ها از پرتکرارترین نگاره‌ها در قالی‌های صفویه و حاشیه آن‌ها هستند. آگاهی و تأمل بر چگونگی بهره‌گیری هنرمندان عصر صفویه از این نقش در حاشیه قالی‌های منطقه‌ای و تأکید بر الگوهای اصیل در طراحی حاشیه قالی‌ها، هدف مقاله است و به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد: 1. نقشمایه اسلیمی در حاشیه قالی‌های سده دهم ه.ق از دیدگاه طراحی سنتی قالی در انواع، ساختارهای تزئینی و جای‌گیری چگونه است؟ 2. وجه ممیزه کاربست نقش اسلیمی در حاشیه قالی‌های مناطق بافندگی(پنج‌گانه) قرن دهم ه.ق بر چه اساسی است؟ روش تحقیق تطبیقی- تحلیلی و گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای است. 22 نمونه قالی سده دهم ه.ق با محوریت کاربرد اسلیمی در حاشیه بررسی شد و در پاسخ به پرسش نخست، با تحلیل تصاویر خطی حاشیه‌ها انواع پنج‌گانه اسلیمی ساده، گل‌دار، ماری و دهان‌اژدری و نظام‌های شش‌گانه تزئینی مشتمل بر بازوبندی(قلمدانی)، مداخل، اسلیمی گل‌دار، بند اسلیمی پیچان، قاب اسلیمی یا ترکیب‌های متقارن، اسلیمی ماری با ترکیب‌بندی آزاد و کاربست آن‌ها در سه بخش مجزای حاشیه اصلی و فرعی، حاشیه اصلی و حاشیه فرعی مسجل گردید. در پاسخ به پرسش دوم، بیشترین کاربست انواع اسلیمی به قالی‌های تبریز و هرات تعلق داشت. نمونه‌های تبریز، هرات و قره‌باغ در بهره‌مندی از انواع ساختارهای تزئینی و قالی‌های تبریز، قره‌باغ و کاشان به لحاظ کاربست اسلیمی‌ها در هر سه بخش حاشیه سرآمد گردیدند؛ بنابراین حاشیه قالی‌های تبریز و هرات در بهره‌مندی از وجوه سه‌گانه مذکور پیشتاز بودند.