تحلیل گفتمان رمان بازماندۀ روز نوشتۀ ایشی گورو
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکدۀ صنایع دستی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22126/rp.2023.8213.1653چکیده
رمان بازماندۀ روز نوشتۀ کازئو ایشیگورو، نویسندۀ انگلیسی ژاپنیتبار، در سال 1989 م. چاپ شده و در سال 1375 ه.ش با ترجمۀ نجف دریابندری به فارسی منتشر شده است. رمان شرح شش روز سفر جیمز استیونز، پیشخدمت یک سرای اشرافی در سال 1956 م. در انگلستان است. روش منتخب در این مقاله، تحلیل گفتمان، مبتنی بر آراء میشل فوکو، فیلسوف فرانسوی است. گفتمان مجموعۀ قاعدهمندی از گزارههاست که به صورت ساختارهای نامرئی و ناخودآگاه، در پس اندیشههای منفرد، نظریهها و سخنان روزمره پنهان است و قواعد خود را بر اشکال اندیشه، رفتار و گفتار تحمیل میکند. در این راستا مفاهیم نهاد، سوژه و قدرت/دانش مورد تأمل و مداقه قرار میگیرند. در این مقاله نشان داده می شود که استیونز به منزلۀ سوژه ای در گفتمان پیش خدمتی، چگونه از خلال نهادها و گفتمانهای اشرافیت و پیشخدمتی صورتبندی می شود و ساختارهای قدرت در پسِ نظام اشرافیگری بریتانیا بر مبنای چه دانشی به تعریف گفتمان پیشخدمتی و سوژۀ پیشخدمت میپردازد به نحوی که رفتار و تفکر استیونز به گونهای برساخته شده که برتری بلامنازع جایگاه اربابها و طبقۀ اشراف در تقابل «ارباب(آقا)/پیشخدمت(نوکر)» را امری بهنجار، بدیهی و طبیعی میداند. ذهنیت استیونز در گفتمان مزبور چنان این تقابلها و قوانین و انضباط مربوط به آنها و نظام تبعیض منتج از آنها را درونی کرده که برداشتی کژتاب از موقعیت خود به عنوان یک پیشخدمت پیدا کرده و از خلال سازوکار این گفتمان به حاملِ زندان خود بدل شده و در زندانی بودن خویش مشارکت فعال یافته است.