فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر به بررسی رمان رویای تبت اثر فریبا وفی از دیدگاه نظریه روایت­شناسی ژرار ژنت، نظریه­پرداز فرانسوی با تکیه بر مقاله معروف او ‌«گفتمان روایت» می‌پردازد. هدف از این مطالعه، بازشناسی این اثر از منظر روایت‌شناسی با توجه به نوع روایت‌گری ویژه وفی و تحلیل آن می‌باشد. این تحلیل و تطبیق طبق نظریه سه سطحی ژنت از منظر زمان روایی، وجه روایت و صدای راوی، این رمان را مورد واکاوی قرار داده و با توجه به ساختار روایت این اثر، ویژگی‌های روایی آن را استخراج و دسته‌بندی کرده و به این نتیجه رسیده است که وفی در رویای تبت با انتخاب یک راوی با زاویه دید متغییر (دوم شخص و اول شخص) و ایجاد روایت چند وجهی‌‌ که منجر به‌کانونی‌شدگی سه‌گانه اثر شده است و با استفاده از بازگشت‌های زمانی و ایجاد زمان‌های ثالث و روایت‌های فرعی، به شگرد روایی خاصی دست یافته،‌که با توجه به این­که روایت از حادثه پایانی آغاز شده است، این شیوه روایت‌گری به‌پیشبرد «تعلیق» و بازگشایی تدریجی آن در داستان کمک شایان توجهی کرده است.