تأثیر تمرین تناوبی با دو شدت متفاوت بر تری‌گلیسرید لیپاز بافت چربی و پری لیپین5 بافت چربی احشایی موش‌های صحرایی نر مبتلا به دیابت نوع 2

نویسندگان

1 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

2 دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

3 استاد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

doi
10.48305/jims.v40.i667.0240
چکیده

مقاله پژوهشیمقدمه: اطلاعات محدودی در زمینه‌ی اثر تمرینات ورزشی بر متابولیسم بافت چربی وجود دارد. از این رو هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرین تناوبی با دو شدت متفاوت بر تری‌گلیسرید لیپاز بافت چربی و پری لیپین5 بافت چربی احشایی موش‌های صحرایی نر مبتلا به دیابت نوع 2 بود.روش‌ها: 32 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در دو گروه سالم و مبتلا به دیابت قرار گرفته و سپس موش‌های مبتلا به دیابت به صورت تصادفی به گروه‌های شاهد مبتلا به دیابت و دو گروه تمرین تناوبی با شدت بالا و متوسط تقسیم شدند تا مطالعه‌ی حاضر روی 4 گروه (هر گروه 8 سر) انجام شود. تمرین در گروه متوسط با 70-65 درصد و در گروه شدت بالا با 90-85 درصد، حداکثر اکسیژن مصرفی در طول هشت هفته انجام شد. 48 ساعت پس از آخرین نوبت تمرین، موش‌ها با تزریق داخل صفاقی ترکیبی از کتامین و زایلازین بیهوش و بافت چرب احشایی آن‌ها برداشته شد. بیان پروتئین پری‌لیپین 5 و تری‌گلیسرید لیپاز بافت چربی با تکنیک وسترن بلات به دست آمد. ﺩﺍﺩﻩ‌ﻫﺎ ﺑﺎ ﺁﺯﻣﻮن ﺁﻣﺎری تحلیل واریانس یک‌طرفه ﻭ ﺁﺯﻣﻮﻥ تعقیبی Tukey ﺁﻧﺎﻟﻴﺰ ﺷﺪﻧﺪ.یافته‌ها: نتایج آزمون تعقیبی بیانگر کاهش معنی‌دار پری‌لیپین 5 در گروه تمرین تناوبی با شدت بالا و متوسط، نسبت به گروه شاهد مبتلا به دیابت بود. در حالی که بین گروه تمرینی با شدت بالا و با شدت متوسط، تفاوت معنی‌دار وجود نداشت. نتایج آزمون آنالیز واریانس یک‌طرفه نشان داد که بین گروه‌های مطالعه در مقادیر تری‌گلیسرید لیپاز بافت چربی، تفاوت معنی‌داری وجود نداشت.نتیجه‌گیری: هر دو پروتکل تمرین تناوبی با شدت بالا و متوسط باعث کاهش مقادیر بافتی پری‌لیپین 5 در موش‌های صحرایی مبتلا به دیابت نوع 2 می‌شوند.