تحلیل ادراک ذینفعان از گردشگری شهرهای ساحلی به‌منظور توسعه پایدار شهری مطالعه موردی شهر بابلسر

نویسندگان

1 دانشیار جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نور، نور، ایران

3 دانشیار جغرافیای طبیعی ژئومورفولوژی، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران

4 دانشیار گروه جغرافیا آمایش دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

doi
10.22059/jut.2022.338755.1012
چکیده

گردشگری ساحلی یکی از عوامل انگیزشی مهم در گردشگری است که برنامه‌های توسعه اکثر مناطقی که دارای سواحل می‌باشند عامل مهمی در دستیابی به توسعه پایدار به شمار می‌آید. این امر در صورتی تحقق خواهد یافت که برنامه ریزان و مدیران در تمامی سطوح و تمامی اشکال گردشگری توسعه‌ای تک‌بعدی مدنظر قرار نداده و به همه ذی‌نفعان توجه کنند. موضوعی که در اکثر برنامه‌های توسعه‌ای کمتر به آن توجه شده است. پژوهش حاضر باهدف تحلیل ادراک ذینفعان از گردشگری شهر ساحلی بابلسر به‌منظور توسعه پایدار شهری به این مهم پرداخته است. روش پژوهش ازنظر هدف کاربردی و متدولوژی پژوهش توصیفی – تحلیلی است. جامعه آماری شامل چهار دسته ذینفعان شامل گردشگران، شهروندان، فعالان اقتصادی و کارشناسان (مدیران) می‌باشند که حجم نمونه در میان سه گروه اول با استفاده از فرمول کوکران 383 نفر و در میان گروه کارشناسان 20 نفر به شیوه در دسترس انتخاب شدند. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار spss و آزمون‌های کلموگروف- اسمیرنوف جهت بررسی نرمال بودن داده‌ها و از آزمون تی تک نمونه‌ای برای تحلیل اطلاعات استفاده شد. نتایج نشان داد ازنظر سطح ادراک ذی‌نفعان نسبت به اثرات گردشگری بر توسعه پایدار شهر بابلسر گردشگران با امتیاز 41/3، شهروندان با امتیاز 63/3، فعالان اقتصادی با امتیاز 1/3 و کارشناسان و مدیران با امتیاز 27/3 و درمجموع با سطح متوسط قرار دارند. و ازنظر آن‌ها تفاوت معناداری بین ادراک ذی‌نفعان نسبت به اثرات گردشگری بر پایداری شاخص‌های اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، کالبدی – زیرساختی، مدیریتی – نهادی و زیست‌محیطی وجود دارد.