مطالعه خط کانجی بر روی سفالینههای چینی بهدستآمده از حفاریهای باستانشناسی قلعه الموت قزوین
نویسندگان
1 کارشناس ارشد باستانشناسی، عضو پایگاه میراث فرهنگی الموت، شهر قزوین
2 مدیر پایگاه میراث فرهنگی الموت، قزوین
3 استادیار گروه باستانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه نیشابور
doi
10.22070/negareh.2021.5540.2514چکیده
قلعههای اسماعیلی در ارتفاعات البرز به دو گروه اصلی تقسیم میشوند؛ دژهایی که احداث آنها به زمان اسماعیلیان بازمیگردد و دیگری قلعههایی که به دست فدائیان تسخیر و الحاقاتی به آنها افزوده شد همچون قلعه الموت. بعد از تسخیر قلعه الموت در دوره دومین ایلغار مغول، این قلعه توسط اسماعیلی (نودولت)، سادات کیایی مورداستفاده قرار گرفت و در دوره صفوی از این قلعه بهعنوان محلی برای نگهداری مطرودان فراموشخانه استفاده میشود. از آثار باارزشی که در قرون 14 -16 میلادی و بهویژه دوره مینگ از چین به مناطق دیگر صادر میشد، چینی آبی و سفید است. در ایران دوره صفوی سفالگران موفق به تولید چینیهایی مشابه چینیهای دوره مینگ شدند. ازاینرو با بهدستآمده آمدن 4 قطعه چینی آبی و سفید با واژگان چینی از کاوشهای قلعه الموت این پژوهش ضرورت یافت. هدف این پژوهش بازخوانی متن کانجی روی سفالها و استفاده از آنها جهت شناخت وضعیت باستانشناسی قلعه الموت بود تا به کمک آن بتوان دورهای که این آثار به آن تعلق دارد را شناسایی کرد. سؤال اصلی پژوهش این است که چینیهای الموت به چه دورهای تعلق دارند و تحلیل این یافتهها بر اساس بافت باستانشناسی و تاریخی قلعه الموت گویای چه اطلاعاتی است؟ روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و شیوه جمعآوری اطلاعات بر پایه مطالعات میدانی و کتابخانهای است. نتایج نشان داد این قطعات به ترتیب با اوزون حسن آققویونلو و دو پادشاه صفوی شاهطهماسب اول و شاهعباس همدوره است. دریکی از قطعات نام فغفور چنگخوا دیده میشود و دو قطعه دیگر متعلق به جیاجینگ و نوادهاش وانلی است و عبارت Chang ming fu gui به معنای طول عمر زیاد توأم با شادی، ثروت و تندرستی و Yong bao chang chun به مفهوم همیشه جوان بودن روی این قطعات نوشتهشده است. کشف این آثار نشان داد که حیات سیاسی و اجتماعی در قلعه الموت با حمله مغول پایان نیافته و این مکان تا دوره صفوی همچنان مورداستفاده قرار داشت و برخلاف آنچه که در منابع آمده در دوره صفوی از الموت صرفاً بهعنوان زندان استفاده نمیشد و تداوم حیات سیاسی و اجتماعی در قلعه الموت خاصه در دوره ترکمانان آققویونلو و صفویه وجود داشته است.