کیفیت زندگی با تاکید بر رابطه علّی سابقه ورزشی با افت شناختی: مدل نقش میانجی‌گری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه تربیت بدنی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران.

2 دانشیار، گروه رفتار حرکتی، واحد اصفهان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

3 استادیار، گروه تربیت بدنی،واحد تهران شرق، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران.

4 استادیار، گروه رفتار حرکتی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22089/spsyj.2024.15071.2408
چکیده

هدف: هدف این پژوهش طراحی مدل نقش میانجی­گری کیفیت زندگی در رابطه علّی سابقه ورزشی با افت شناختی بود. مواد و روش ها: از میان مردان سالمند، 396 مرد (دامنه سنی 65 تا 84 سال) با سابقه فعالیت در دو، والیبال، بدنسازی، کوهپیمایی، فوتبال انتخاب شدند. آزمودنی­ها پرسشنامه 26 سؤالی کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی- فرم کوتاه را تکمیل نموده و با استفاده از نرم­افزار حافظه کاری وکسلر از آزمودنی­ها آزمون حافظه به عمل آمد. یافته ها: نتایج نشان داد کیفیت زندگی با سابقه ورزشی و حافظه کاری رابطه دارد اما با نوع رشته ورزشی شرکت­کنندگان در این مطالعه رابطه­ای ندارد. همچنین نتایج نشان داد سابقه ورزشی با حافظه رابطه دارد، اما بین حافظه شرکت­کنندگان در ورزش­های مختلف تفاوتی وجود ندارد. مدل اندازه­گیری ترسیم­شده در این تحقیق از کیفیت مناسب برخوردار بوده و برازش مدل در حد متوسط است. کیفیت زندگی از طریق میانجی­گری در رابطه بین سابقه ورزشی و حافظه، به­طور غیرمستقیم بر حافظه کاری سالمندان اثرگذار است. هرچند در رابطه مذکور، سابقه ورزشی نسبت به کیفیت زندگی اهمیت بیشتری دارد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج، سابقه ورزشی از طریق کیفیت زندگی تأثیر قابل‌توجهی بر حافظه کاری در افراد مسن‌ دارد.