بهبود راندمان آبیاری در بخش کشاورزی بر افزایش سطح آب های زیرزمینی

doi
10.30490/aead.2004.132255
چکیده

استفاده بهینه از منابع تجدیدپذیر آب، یکی از اهداف اقتصادی دولت ها به شمار می آید. در این راستا سنجش شاخص های پایداری آب نیاز اساسی دوام نظام های کشاورزی در درازمدت است. از آنجا که پایداری دربرگیرنده جنبه های اجتماعی، بوم شناختی و اقتصادی است، کشاورز باید بتواند پارامترهای نرم افزاری و سخت افزاری را در تصمیم گیری خویش با یکدیگر تلفیق کند. هدف این تحقیق، توسعه مدلی است که به تصمیم گیران کمک می کند تا نظام پایداری برای منطقه طراحی کنند. برنامه ریزی ریاضی ابزاری مفید برای مطالعه و تحلیل نظام های کشاورزی است. نتایج حاصل ازحل برنامه ها و سیاست های مختلف در راندمان های مختلف آبی و سناریوهای گوناگون به مدیر این امکان را می دهد که حرکت به سوی پایداری را براساس سیاست ها و اهداف منطقه ای طرحریزی و برنامه ریزی کند. نتایج حاصل از این مطالعه بیانگر اثرمستقیم بهبود راندمان آبیاری بر افزایش سطح آب های زیرزمینی است.