ارتباط هورمونهای تیروئیدی با میزان ST-resolution در بیماران انفارکتوس حاد میوکارد با بالا رفتن قطعهی ST تحت آنژیوپلاستی اولیه
نویسندگان
1 دانشیار، گروه قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
2 متخصص قلب و عروق، بیمارستان شهید مدنی تبریز، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
3 متخصص قلب و عروق مداخلهای، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
doi
10.48305/jims.v40.i664.0165چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: در سالهای اخیر، توجه محققان به وضعیت هورمونهای تیروئیدی در سندرمهای کرونری حاد بیش از پیش جلب شده است. در مطالعهی حاضر، سطح سرمی هورمونهای تیروئیدی در بیماران (ST-elevation myocardial infarction) STEMI در بدو پذیرش و تأثیر آن در موفقیت (Percutaneous coronary intervention) PCI اولیه که معمولاً به صورت ST resolution پس از PCI اندازهگیری میشود، بررسی شد. روشها: در این مطالعه، تعداد 500 بیمار STEMI، که از ابتدای سال 1395 تا انتهای سال 1397 در بیمارستان شهید مدنی تبریز تحت آنژیوپلاستی اولیه قرار گرفتند، وارد مطالعه شدند. بیماران به دو گروه ST resolution کمتر (گروه اول) و بیشتر (گروه دوم) از 50 درصد تقسیم شدند. ارتباط بین هورمونهای تیروئیدی، میزان ST resolution، مرگ و میر و حوادث قلبی- عروقی ماژور بررسی شد. یافتهها: میانگین سنی بیماران 32/11 ± 57/22 سال بود. 401 بیمار (2/80 درصد) مرد و 99 بیمار (8/19 درصد) زن بودند. در 152 بیمار (4/30 درصد)ST resolution کمتر یا مساوی50 درصد بود (گروه اول) و در 348 بیمار (6/69 درصد) ST resolution بیشتر از 50 درصد بود. بین سطح TSH و FT3 با میزان ST resolution ارتباط معنیداری یافت نشد. (Major adverse cardiovascular events) MACE و هورمونهای تیروئیدی ارتباط معنیداری نداشتند. نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه حاکی از عدم ارتباط معنیدار بین ST resolution و MACE با سطوح FT4، TSH و FT3 بود.