مدلسازی معادلات ساختاری بهزیستی تحصیلی بر اساس پشتکار با نقش میانجی توانمندیهای منش در دانشجویان
نویسندگان
1 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.
2 گروه روانشناسی، دانشکده سبک زندگی ایرانی اسلامی، دانشگاه جامع انقلاب اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه زیست شناسی ،واحد کرمان ، دانشگاه ازاد اسلامی ،کرمان ، ایران.
4 کارشناسی ارشد، مشاوره و راهنمایی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
5 پزشک، تهران، ایران.
doi
10.22034/jiera.2026.572820.3445چکیده
هدف: این پژوهش با هدف تبیین بهزیستی تحصیلی بر اساس پشتکار با نقش میانجی توانمندیهای منش در میان دانشجویان انجام شد.روش: روش تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانشجویان شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود و با نمونهگیری در دسترس، ۴۰۸ نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای استاندارد پشتکار، توانمندیهای منش و بهزیستی تحصیلی بود که بهصورت آنلاین در اختیار شرکتکنندگان قرار گرفت. دادهها پس از جمعآوری با استفاده از نرمافزارهای SPSS نسخه ۲۶ و AMOS نسخه ۲۴ تحلیل شد. شاخصهای چولگی و کشیدگی بیانگر طبیعی بودن توزیع دادهها بود و ماتریس همبستگی مبنای آزمون مدل قرار گرفت.یافته ها: یافتهها نشان داد پشتکار اثر مستقیم و معناداری بر بهزیستی تحصیلی دارد و توانمندیهای منش نیز نقش میانجی معناداری در رابطه بین پشتکار و بهزیستی تحصیلی ایفا میکند.نتیجه گیری: نتایج بیانگر این است که تقویت مؤلفههای منش میتواند پیوند میان پشتکار و بهزیستی تحصیلی دانشجویان را ارتقا بخشد.