جایگاه کتیبهنگاری در حکومتهای شیعی سدههای سوم تا پنجم هجری قمری با تأکید بر آثار فاطمیان و آلبویه
نویسندگان
1 استادیار گروه هنر اسلامی، دانشکده هنر دانشگاه شاهد،
2 دانشیار گروه هنر اسلامی، دانشکده هنر، دانشگاه شاهد.
3 دانشجوی دکتری تاریخ تطبیقی و تحلیلی هنر اسلامی، دانشگاه شاهد، تهران
4 دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه امام حسین (ع)، تهران
doi
10.22070/negareh.2021.14440.2766چکیده
آغاز گسترش و رونق کتیبهنگاری در قلمرو اسلامی با دوران حکومتهای شیعی بهخصوص حکومت آلبویه و فاطمیان مقارن بوده است. نگاه به تاریخ شکلگیری نهادهای شیعی و آغاز فعالیتهای سازمانیافته آنها به همراه تأثیرگذاری این فعالیتها بر استقرار حکومتهای شیعه در سدههای سوم تا پنجم (ﻫ.ق) این چالش را در ذهن برمیانگیزد که ممکن است میان فعالیتها و اهداف این گروهها و نهادها بارونق کتیبهنگاری در دوران حکومتهای شیعی در ایران و نواحی دیگر قلمرو اسلامی ارتباطی وجود داشته باشد. پژوهش حاضر باهدف واکاوی نقش حکومتهای شیعه در تحولات کتیبهنگاری انجامشده است تا از این طریق بتواند بستری برای بازخوانی جایگاه شیعیان در مطالعات هنر آغازین اسلامی فراهم آورد و در این راستا، به این پرسش اساسی پرداخته است که «دلایل گسترش کتیبهنگاری در حکومتهای شیعی سدههای سوم تا پنجم (ﻫ..ق) چیست؟» این پژوهش جزو پژوهشهای بنیادی است و به روش تاریخی و توصیفی-تحلیلی انجامشده و اطلاعات موردنیاز، به شیوه کتابخانهای و میدانی جمعآوریشده است. در این پژوهش، اطلاعات کمی توسط جدولها و نمودارها ارائهشده و سپس به روش کیفی مورد تجزیهوتحلیل قرارگرفته است. نتایج تحقیق بیانگر این است که شکلگیری جریان نظاممند تبلیغ و رونق بحثهای کلامی در قلمرو حکومتهای شیعی دلیل اصلی رشد گسترده کتیبهنگاری و تنوع بیسابقه مضامین آن در سدههای سوم تا پنجم (ﻫ. ق) و رواج مضامین مذهبی شیعی در کتیبهها بوده است و شیعیان در این راه، علاوه بر آنکه بر بسط معارف اسلامی و شیعی به تبلیغ اندیشهها و باورهای شیعی اهتمام داشتند از کتیبهنگاری نیز بهعنوان ابزاری تبلیغی بهره جستند.