تأثیر تمرینات آرام‌سازی پیش‌رونده عضلانی بر ترس از سقوط سالمندان

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

2 گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 گروه بهداشت و طب ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22089/spsyj.2024.15839.2440
چکیده

هدف: ترس از سقوط به‌عنوان یک نگرانی دائمی عنوان‌شده که ممکن است فعالیت‌های روزمره زندگی را برای سالمندان محدود سازد. این عامل همچنین با کاهش اعتمادبه­نفس به‌ویژه در عملکردهای تعادلی سالمندان، می­تواند منجر به ضعف عضلانی و بی­تحرکی این افراد شود. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات آرام‌سازی پیش‌رونده عضلانی بر میزان ترس از سقوط سالمندان بود. مواد و روش ها: برای این منظور، تعداد 30 نفر از زنان سالمند به شکل در دسترس و بر اساس معیارهای ورود و خروج از تحقیق به‌عنوان آزمودنی انتخاب شدند و به شکل تصادفی در دو گروه 15 نفری تقسیم شدند. میزان ترس از سقوط آن‌ها با استفاده از پرسشنامه خودکارآمدی ترس از سقوط سالمندان (FES-I) مورد ارزیابی قرار گرفت. در ادامه، آزمودنی­های گروه تجربی به مدت 8 هفته­ (3 جلسه 45 دقیقه­ای در هفته) در یک برنامه تمرینات آرام‌سازی پیش‌رونده عضلانی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله­ای را دریافت نمی­کرد. نمرات ترس از سقوط تمامی آزمودنی‌ها پس از 8 هفته مجدداً مورد ارزیابی قرار گرفت و در نهایت، از آزمون تحلیل واریانس ترکیبی برای تجزیه‌وتحلیل اطلاعات به‌دست‌آمده از تحقیق استفاده شد (05/0P≤). یافته ها: تحلیل نتایج تحقیق نشان داد یک اثر متقابل معنی­دار بین زمان (پیش­آزمون، پس­آزمون) و گروه (کنترل و تجربی) در ارتباط با نمرات ترس از سقوط وجود دارد (05/0P<). همچنین مشخص شد اثر اصلی زمان و اثر اصلی گروه در ارتباط با متغیرهای تحقیق معنی­دار می­باشد (05/0>P). نتیجه گیری: به‌طور کلی به نظر می­رسد که اجرای تمرینات آرام‌سازی منجر به بهبود معنی­دار در نمرات ترس از سقوط سالمندان می­شود. بر این اساس توصیه می­شود نقش این تمرینات در بهبود توانایی­های جسمی و روانی سالمندان بیشتر مورد توجه قرار گیرد.