طراحی واکسن مولتی اپیتوپی بر علیه تریکوموناس واژینالیس با استفاده از ایمونوانفورماتیک
نویسندگان
1 استادیار، گروه زیستشناسی سلولی مولکولی و میکروبیولوژی، دانشکدهی علوم و فناوریهای زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v40.i662.0130چکیده
مقدمه: تریکوموناس واژینالیس، یکی از شایعترین عفونت مقاربتی در جهان است. با توجه به اهمیت این عفونت در بهداشت عمومی، تلاشهای گستردهای برای ساخت واکسن صورت گرفته است. تحقیقات پیشین به واکسن کشته شده و یا استفاده از یک پروتئین چسبنده به عنوان کاندید واکسن محدود شدهاند و هیچ واکسن مؤثری تاکنون برای این بیماری معرفی نشده است. هدف از این مطالعه، طراحی واکسن بر اساس اپیتوپهای پروتئینهای چسبنده انگل به عنوان یک پروتئین ایمنیزا با استفاده از ابزارهای ایمونوانفورماتیک بود.روشها: در ابتدا توالی پروتئینهای AP33، AP51 و AP65 بازیابی شدند. سپس اپیتوپهای لنفوسیتهای B و T آنها پیشگویی شد. خاصیت آنتیژنی، عدم آلرژیزایی و عدم سمزایی اپیتوپها بررسی و سازهی واکسن طراحی گردید. سپس خصوصیات فیزیکی و شیمیایی و ساختاری واکسن مشخص شد و در نهایت توانایی اتصال واکسن با TLRs بررسی گردید.یافتهها: در مجموع 9 اپیتوپ لنفوست B و T انتخاب گردید و بر اساس آن سازهی واکسن طراحی شد. ارزیابیهای ایمونوانفورماتیک نشان داد که واکسن طراحی شده بیخطر، هیدروفیل و پایدار در دماها و شرایط مختلف است و قابلیت اتصال TLRs و فعالسازی ایمنی ذاتی را دارد.نتیجهگیری: بر اساس نتایج به دست آمده، سازهی پلیاپیتوپی طراحی شده میتواند یک کاندید مناسب واکسن ضد بیماری تریکومونیازیس باشد.