ارزیابی پیشرانهای تأثیرگذار بر تحقق مدیریت سیستمی گردشگری با تأکید بر رویکرد حکمروایی خوب ، مطالعه موردی: کلانشهر تبریز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا وبرنامهریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
10.22059/jut.2021.303403.803چکیده
امروزه گردشگری بهعنوان یکی از مهمترین صنایع درآمدزا، ارتباطات گستردهای با سایر قسمتهای اقتصادی، اجتماعی، زیستمحیطی و ... دارد. با توجه به ارتباطات وسیع گردشگری با بخشهای مختلف، تأکید بر رویکرد مدیریت سیستمی در راستای دستیابی به توسعه این صنعت ضرورتی اجتنابناپذیر میباشد. در این راستا، هدف از تحقیق حاضر شناسایی پیشرانهای تأثیرگذار بر تحقق مدیریت سیستمی گردشگری در کلانشهر تبریز با تأکید بر رویکرد حکمروایی خوب میباشد. روش تحقیق از نظر نوع آمیخته (کمی-کیفی)، از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی میباشد که بهمنظور تحلیل دادهها نیز از معادلات ساختاری مبتنی بر واریانس با روش حداقل مربعات جزئی در نرمافزار Smart-pls استفادهشده است. جامعه آماری تحقیق شامل مسئولان، مدیران و کارشناسان مرتبط با حوزه گردشگری و نخبگان دانشگاهی (حدود 1400 نفر) میباشد که حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران تعداد 384 نفر بهدستآمده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که مدیریت در حوزه گردشگری کلانشهر تبریز دارای مشکلاتی همچون عدم هماهنگی و همکاری سازمانها و ارگانهای دولتی و موازی کاری سازمانها، ساختار معیوب اداری و بوروکراتیک سازمان گردشگری و فقدان خطمشی و سیاستگذاری مناسب در حوزه گردشگری میباشد. همچنین یافتهها نشان میدهد که بیشترین اثرگذاری در بین مؤلفههای موردبررسی در راستای تحقق مدیریت سیستمی گردشگری در کلانشهر تبریز مربوط به وجود رهبری واحد شایسته و پاسخگو؛ وجود تعامل و اعتماد بین نهادی در نهادهای درگیر با امور گردشگری و تلاش مدیریت شهری در ایجاد و تقویت انجمنها و نهادهای غیردولتی بهمنظور مشارکت در اداره امور گردشگری به ترتیب با امتیاز 822/0، 803/0 و 756/0 میباشد. از طرفی شاخص نیکویی برازش مدل GOF برای اندازهگیری برازش مدلهای اندازهگیری و ساختاری مقدار 682/0 بهدستآمده است که از مطلوبیت کلی مدل ساختاری تحقیق حکایت دارد.