بنیاد معرفتشناختی الهیات تنزیهی قاضی سعید قمی
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکتری فلسفه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه آموزشی الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری مدرسی مبانی نظری اسلام، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه آموزش منطق و فلسفه، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
10.30513/ipd.2025.7165.1623چکیده
مبنای «الهیات تنزیهی» نزد قاضی سعید را میتوان با دو رویکرد جدا و هرچند به هم وابسته، جستوجو نمود: رویکرد وجودشناختی و رویکرد معرفتشناختی. نظام معرفتشناختی اندیشۀ قاضی سعید، سازوار با جهانهای سهگانة «حس، نفس و عقل» ترسیم میگردد. جهانهای مخلوقی که با حفظ تناسب و سنخیت، در دستگاه معرفتی «حس، خیال و عقل» شناخته میشوند و «تعریف و توصیف»ی از هر یک به دست میآید. از دیدگاه قاضی سعید قمی، علم، «احاطه» بر شیء است و شناخت، مستلزم نوعی «رؤیت» است. شناخت حسی و خیالی، با «وقوع بر شیء و وصول به آن» همراه است و شناخت عقلی با «بازگشت عاقل به خود و مشاهدۀ معقول» حاصل میشود و مستلزم نوعی «رؤیت» و «سنخیت» است، اگرچه ممکن است نوع دیگری از علم، غیر از «حس، خیال و عقل» وجود داشته باشد که مستلزم «سنخیت و مثلیت» نبوده و به «وجود معلوم» وابسته نباشد. محدودیتهای فرایند علمیابی انسان، توانایی عبور از مرزهای اثباتی شناخت ذات و صفات الهی را سلب میکند و «الهیاتی تنزیهی» را بنا مینهد که با شناخت حد انسان و اعتراف او به عجز از شناخت کنه و کیفیت ذات و صفات الهی همراه است. الهیات تنزیهی، مبنای تعظیم و اجلال خدای تعالی و توجه به صفات فعل الهی، راه محبت و عشق به حضرت او جلّجلاله است.