بررسی علل گردشگری خانههای دوم شهری در ایام شیوع کووید-19
نویسندگان
1 دانشیار صنایعدستی و گردشگری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22059/jut.2021.319329.888چکیده
ویروس کرونا به دلیل جدید بودن، سهولت و سرعت انتقال همراه با پوشش گسترده رسانهها موجب اضطراب بینالمللی و اعمال محدودیتهای مسافرتی توسط سازمان بهداشت شد. در ایران از مردم خواسته شد تا سفرهای غیرضروری را لغو کنند اما با شروع تعطیلات گردشگران بسیاری به شهرهای گردشگر پذیر ازجمله شهرستان رامسر در استان مازندران سفر کردند؛ با توجه به تعطیلی مراکز اقامتی و گردشگری، بخش غالب گردشگران ورودی به شهرستان رامسر گردشگرانی بودند که مالک خانه دوم در این شهر هستند و گردشگران خانههای دوم محسوب میشوند، اگرچه نظریهها و دیدگاههای مختلفی در زمینه گردشگری خانههای دوم وجود دارد در پژوهش حاضر سعی شد تا انگیزههای تمایل به گردشگری خانههای دوم در زمان شیوع ویروس کرونا موردبررسی قرار بگیرد؛ در این راستا با توجه به بررسی ادبیات نظری این حوزه متغیرهای مالکیت، شرایط اقلیمی، ویژگیهای شخصیتی که از عوامل مهم تمایل به گردشگری خانههای دوم هستند و همچنین بررسی تأثیر وضع قوانین و مقررات محدودکننده سفر بر گردشگری خانههای دوم در شهرستان رامسر بهعنوان یکی از مکانهای پرتردد در استان مازندران پرداخته شد. جامعه آماری پژوهش گردشگرانی بودند که در بهار و تابستان 1399 با توجه به شیوع ویروس کرونا به شهرستان رامسر سفر کردند. در پژوهش حاضر از روش نمونهگیری تصادفی استفاده شد و بهمنظور بررسی روایی محتوای پرسشنامه با کارشناسان مربوطه حوزه گردشگری مشورتهای لازم صورت گرفت و برای بررسی پایایی از روش آلفای کرونباخ شد، که برابر با 8/0 بود. برای تحلیل دادهها و اولویتبندی متغیرها از نرمافزار SPSS22 استفادهشده است. یافتهها نشان میدهد که مالکیت خانههای دوم، قوانین و مقررات، ویژگیهای شخصیتی و ویژگیهای منطقه به ترتیب بیشترین شدت ارتباط را با گردشگری خانههای دوم در ایام قرنطینه داشتند.