نقش آیریسین در اندام‌های مختلف بدن انسان با تأکید بر تأثیرات مفید در هموستاز گلوکز

نویسندگان

1 گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده‌ی داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشیار، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده‌ی داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 استادیار، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده‌ی داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.48305/jims.2022.16307
چکیده

حفظ سطح طبیعی گلوکز خون به عملکرد مناسب و هماهنگ چندین سیستم در بدن بستگی دارد. درک مکانیسم‌های متنوعی که به تنظیم سطح گلوکز خون می‌پردازند، پیامدهای بسزایی در حفظ سلامت انسان دارد. مقاومت به انسولین می‌تواند باعث تغییر در میزان ترشح سایتوکاین‌ها یا پپتیدهایی تحت عنوان مایوکاین شود که متعاقب برداشت گلوکز، از بافت ماهیچه‌ی اسکلتی ترشح می‌شوند. آیریسین مایوکاینی ترشح شده از ماهیچه‌ی اسکلتی می‌باشد که اخیراً کشف شده است. آیریسین، فرم ترشح شده‌ی پروتئین (Fibronectin type111 domain containing-protein5) FNDC5 با 112 آمینواسید می‌باشد. افزایش آیریسین در گردش خون، باعث بهبود مقاومت به انسولین، کنترل وزن بدن، سلامت قلب و عروق و مغز می‌گردد. میزان ترشح این مایوکاین عمدتاً از ماهیچه‌ی اسکلتی و به میزان کمتری از بافت چربی، به وسیله‌ی عوامل مختلفی تنظیم می‌شود. هدف از این مطالعه‌ی مروری، بررسی مسیرهای مختلف هدایت سیگنالینگ آیریسین که منجر به تنظیم متابولیسم کربوهیدارت‌ها و لیپیدها در بافت‌های مختلف بدن از طریق آزمایش‌های درون‌تنی (in vivo) و برون‌تنی (in vitro)، در وضعیت مقاومت به انسولین و دیابت نوع 2 می‌باشد. یافته‌های حاصل از این مطالعه‌ی مروری نشان‌دهنده‌ی نقش مهم آیریسین در تنظیم مسیرهای متابولیسمی در بدن انسان می‌باشد. آیریسین، می‌تواند به عنوان یک هدف درمانی جدید، در درمان بیماری‌های متابولیک مانند مقاومت به انسولین و دیابت نوع 2 مورد توجه قرار گیرد.