وجودشناسی پسامدرن در دو داستان کوتاه میخانه سبز و سفر شبانه اثر ابوتراب خسروی با تکیه بر نظریّه برایان مک‌هیل

نویسندگان

1 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.

2 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.

3 دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.

4 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.

doi
10.22126/rp.2023.9477.1822
چکیده

این جستار با بهره ­گیری از نظریه محتوای وجودشناسانه برایان مک­هیل، از صاحب­نظران پسامدرنیسم، به بررسی دو داستان کوتاه از مجموعه داستان «هاویه» اثر ابوتراب خسروی می پردازد. محتوای وجود شناسانه یکی از مؤلّفه ­هایی است که می­تواند اثر را از مرز مدرنیسم گذر داده و به پسامدرنیسم برساند. پژوهش حاضر با تکیه بر نظریه مک هیل سعی دارد، مؤلّفه محتوای وجود­شناسانه و میزان موفقیت خسروی در به­کارگیری این مؤلّفه در دو داستان کوتاه «میخانه سبز» و «سفر شبانه» را بررسی نماید. روش پژوهش، کیفی و از نوع توصیفی ـ تحلیلی است و داده ­ها با استفاده از شیوه کتابخانه ای و سندکاوی گردآوری شده و نتایج با استفاده از شیوة تحلیل محتوا، تجزیه و تحلیل شده است. یافته ­های تحقیق بیانگر آن است که محتوای وجودشناسانه عنصر غالب در آثار خسروی است و دو اثر مورد بررسی با بهره گیری از نظریة محتوای وجود شناسانه برایان مک هیل با خلق دنیاهایی به موازات هم، عامل ایجاد دنیاهای متکثر و مطرح شدن سوالات وجود­شناسانه و برجسته شدن بعد هستی‌شناسانه داستان شده ­اند.