مقایسهی تأثیر فنتانیل و دکسمدتومیدین بر تغییرات همودینامیک در بیماران تحت جراحی استریوتاکسی
نویسندگان
1 استادیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 پزشک عمومی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.2022.16288چکیده
مقدمه: در بیمارانی که تحت عمل جراحی قرار میگیرند، برخی دچار اختلالات همودینامیک میشوند، بنابراین در این مطالعه بر آن شدیم تا به بررسی مقایسهای تأثیر فنتانیل و دکسمدتومیدین بر تغییرات همودینامیک در بیماران تحت جراحی استریوتاکسی بپردازیم.روشها: در این مطالعهی کارآزمایی بالینی دوسوکور، 68 بیمار کاندید عمل جراحی استریوتاکسی مراجعهکننده در بیمارستان الزهرای(س) اصفهان در سال 1396 به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در گروه اول، به میزان 2 میکروگرم بر کیلوگرم فنتانیل به صورت بولوس و در گروه دوم، دوز اولیهی بارگیری 1/ μgr/kg 10 min و دوز نگهداری μ/kg/h 5/0 دکسمدتومیدین به صورت انفوزیون بلافاصله بعد از القاء بیهوشی تزریق شد. متغیرهای همودینامیک در دو گروه، مورد بررسی قرار گرفت.یافتهها: بین دو گروه اختلاف معنیداری بر اساس فشارخون سیستولی و دیاستولی و درصد اشباع اکسیژن در زمانهای مختلف وجود نداشت. ضربان قلب در گروه دکسمتومدین در زمانهای 30، 60، 90 دقیقه به طور چشمگیری کمتر از فنتانیل بود. از طرفی بین دو گروه اختلاف معنیداری بر اساس pH، Pco2 و HCO3 در قبل و بعد از عمل و طول مدت ریکاوری وجود نداشت.نتیجهگیری: داروی دکسمدتومدین و فنتانیل، دو داروی مؤثر در کنترل همودینامیک در بیماران تحت عمل جراحی استریوتاکسی میباشند ولی با مصرف داروی دکسمدتومیدین، ضربان قلب به طور چشمگیری نسبت به فنتانیل کاهش داشت.