فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هدف از این مطالعه، مقایسه‌ی تأثیر ترکیب دیمن‌هیدرینات- متوکلوپرامید، دیمن‌هیدرینات- اندانسترون و دیمن‌هیدرینات به تنهایی در پیشگیری از تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی کاتاراکت تحت بی‌حسی موضعی و آرام‌بخشی وریدی بود.روش‌ها: در این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی، 160 بیمار تحت عمل جراحی کاتاراکت در چهار گروه 40 نفره توزیع شدند. 30 دقیقه ﻗﺒﻞ از اﻟﻘﺎی ﺑﻴﻬﻮﺷﻲ ﺑﺮای ﮔﺮوه اول (D-M) mg/kg 1/0 ﻣﺘﻮﻛﻠﻮﭘﺮاﻣﻴﺪ + mg/kg 5/0 دیمن‌هیدرینات، ﮔﺮوه دﻮم (D-O) mg/kg 4/0 اندانسترون + mg/kg 5/0 دیمن‌هیدرینات، در گروه سوم (D)، mg/kg 5/0 دیمن‌هیدرینات و در گروه چهارم (C) 2 سی‌سی آب مقطر تجویز شد و بروز و شدت تهوع و استفراغ در ریکاوری و 2 و 4 ساعت بعد عمل و در زمان ترخیص بررسی و بین گروه‌ها مقایسه گردید.یافته‌ها: بروز تهوع در ریکاوری در چهار گروه D-M، D-O، D و C به ترتیب 2/13، 8/10، 2/22 و 1/36 درصد بوده و اختلاف بین گروه‌ها معنی‌دار بود (015/0 = P). در دو ساعت بعد از عمل، بروز تهوع در چهار گروه مذکور به ترتیب 8/10، 3/5، 2/22 و 9/27 درصد بود (035/0 = P). بروز استفراغ در ریکاوری نیز بین چهار گروه به ترتیب 2/16، 9/7، 7/16 و 3/33 درصد بود (039/0 = P). شدت تهوع در ریکاوری نیز بین گروه‌ها متفاوت بود و گروه دیمن‌هیدرینات-اندانسترون، شدت تهوع پایین‌تری داشتند. شدت درد در زمان ترخیص در گروه دریافت‌کننده‌ی متوکلوپرامید کمتر بود.نتیجه‌گیری: ترکیب دارویی دیمن‌هیدرینات- اندانسترون نسبت به ترکیب دیمن‌هیدرینات- متوکلوپرامید و دیمن‌هیدرینات تنها، باعث کاهش بیشتر تهوع و استفراغ بعد عمل جراحی کاتاراکت شد.