تبیین الگوی برنامهریزی راهبردی گردشگری بیوفیلیک مطالعه موردی: کلانشهر تهران
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
3 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/jut.2021.299414.782چکیده
گردشگری بیوفیلیک بهعنوان شکل نوینی از گردشگری نیز با ماهیت طبیعتمحوری خود علاوه بر جنبههای اقتصادی بر محیط طبیعی و حفاظت و توسعه طبیعت و تنوعهای زیستی در محیط پیرامون مؤثر است. مقاله حاضر باهدف تبیین و بررسی محورها و راهبردهای اثرگذار بر گردشگری بیوفیلیک و با بهرهگیری از روش توصیفی - تحلیلی سعی دارد ضمن شناسایی راهبردهای مناسب و مرتبط به بررسی مهمترین راهبردهای گردشگری بیوفیلیک پرداخته و با تجزیهوتحلیل روابط درونی میان این راهبردها الگویی از گردشگری بیوفیلیک را برای شهر تهران ارائه دهد تا در این راستا بتوان ضمن حداکثر منافع از صنعت گردشگری، حداقل تأثیرات منفی بر طبیعت را داشت. جامعه آماری پژوهش گروه خبرگان میباشد که به روش در دسترس انتخاب شدند. برای تجزیهوتحلیل دادهها از روش swara و مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار pls استفادهشده است. نتایج حاصل از روش swara حاکی از آن است راهبرد نهادها و سازمانها که نقش مدیریتی در الگو ایفا میکند با ضریب امتیاز 00/2 مهمترین عامل در برنامهریزی راهبردی و توسعه گردشگری بیوفیلیکی شهر تهران میباشد. نتایج pls نیز بیانگر این است در میان ضرایب بهدستآمده تأثیر نهادها و سازمانها بر زیرساختها با کسب امتیاز 892/15 و زیرساختها به فعالیتها با کسب ضریب 289/11 بیشترین امتیاز را دارد. بعدازآن تأثیر فعالیتها بر نگرشها با ضریب 913/8 در رتبه سوم قرار دارد. ازنظر تأثیر محورهای اصلی پژوهش بر الگوی گردشگری بیوفیلیک نهادها و سازمانها با ضریب 342/6 بیشترین تأثیر دارد و بعدازآن زیرساختها با ضریب 312/5 در رتبه دوم قرار دارد. نگرشها و فعالیت نیز با ضریب 314/4 و 120/2 در رتبه سوم و چهارم قرار دارند. ازاینرو نتایج نشان میدهد راهبرد نهادها و سازمانها سایر راهبردها را تحتالشعاع خود قرار داده و سایر راهبردها و محورها را در راستای توسعه گردشگری بیوفیلیک جهتدهی مینماید.