تبیین عوامل مؤثر بر جذابیت مقاصد گردشگری شهری مطالعه موردی: کلانشهر تهران
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
2 دانشجوی پسا دکتری گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
doi
10.22059/jut.2021.325500.914چکیده
اهمیت جذابیت مقاصد گردشگری برای محققین و متولیان صنعت گردشگری روشن است. این اهمیت به دلیل تأثیر بر رفتار گردشگران یعنی انتخاب مقاصد گردشگری موردتوجه قرارگرفته است. ازاینرو پژوهش حاضر باهدف تبیین عوامل مؤثر بر جذابیت مقاصد گردشگری شهری با استفاده از رویکرد مدل ساختاری تفسیری تدوین شد. از لحاظ هدف انجام این تحقیق جزء تحقیقات کاربردی است. جامعه آماری، اساتید دانشگاهی و خبرگان حوزه موضوع موردنظر بود که به روش نمونهگیری هدفمند 20 نفر از اساتید دانشگاهها و متخصصین عرصه پژوهش بهمنظور انجام پژوهش انتخابشدهاند. نتایج حاصل از پیادهسازی مدل ISM نشان داد که مدل موردنظر دربرگیرنده هفت سطح است. تأثیرگذارترین، سطح هفتم میباشد که دو عامل چشمانداز طبیعی و امکانات زیرساختی را شامل میشود. این سطح بهطور مستقیم بر سطح بعدی یعنی سطح ششم که دربرگیرنده عامل امکانات رفاهی است تأثیر میگذارد. سطح پنجم دربرگیرنده دسترسی مناسب و کیفیت زیستمحیطی بود که از سطح ششم تأثیر و بر سطح چهارم که دربرگیرنده رویدادهای ویژه و منابع تاریخی بود، تأثیر میگذارد. در سطح سوم عوامل تعاملات اقتصادی و رفتار جامعه محلی، در سطح دوم امنیت محیطی و تبلیغات رسانهای و در نهایت در سطح اول شهرت و اعتبار مقصد و تصویر ذهنی قرار داشت سطح اول در واقع تأثیرپذیرترین سطح میباشد. همچنین نتایج حاصل از پیادهسازی مدل میک مک نشان داد که از بین نواحی چهارگانه، ناحیه سوم که مربوط به خوشه پیوندی است، دارای بیشترین عامل بود این عوامل شامل تعاملات اقتصادی مردم با گردشگران، شکل و چشمانداز طبیعی، رفتار جامعه محلی، رویدادهای ویژه، عوامل، امکانات رفاهی، کیفیت زیستمحیطی مقصد است. همچنین خوشه وابسته که تحت تأثیر خوشههای پیوندی و خوشه محرک میباشد دربرگیرنده عوامل امنیت محیطی، وضعیت شهرت و اعتبار مقصد گردشگری، و تصویر ذهنی از مقصد بود.