ارزیابی و اولویّتبندی شاخصهای توسعۀ گردشگری با استفاده از مدلTOPSIS مطالعۀ موردی: شهرستانهای استان کردستان
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد و پژوهشگر پژوهشکده کردستانشناسی دانشگاه کردستان، کردستان، ایران
2 کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشگاه کردستان،کردستان، ایران
doi
10.22111/gdij.2019.5033چکیده
تجریه بسیاری از کشورهای توسعه یافته نشان می دهد که توسعه گردشگری یک نیاز اساسی برای توسعه ملی و باید با درجه بالایی از اولویت آنرا در نظر گرفت. صنعت گردشگری از طریق افزایش درآمدهای ارزی نقش به سزایی در توسعه اقتصادی کشورها، بهویژه کشورهای درحالتوسعه دارد. یکی از مراحل مهم در فرآیند برنامهریزی، مرحله ارزیابی و انتخاب مناسبترین گزینه از بین گزینههای مختلف است. از جمله شاخص های لازم برای ارزیابی سطوح توسعه گردشگری، می توان به شاخص های مختلفی از جمله جاذبه های طبیعی، تاریخی- فرهنگی و مذهبی، انسان ساخت و و جود زیر ساخته های مناسب و دیگر عوامل اشاره کرد که براساس این شاخص ها می توانیم به انتخاب گزینه مناسب از بین گزینه های موجود بپردازیم. در این راستا، روش TOPSIS و یا تکنیک برای ترتیب اولویت با شباهت به ایده آل راه حل، موضوع توجه رو به رشدی بوده است. برای این منظور، این پژوهش باهدف برنامهریزی مناسب و کارا به ارزشیابی و اولویتبندی شهرستانهای استان کردستان با استفاده از مدل TOPSIS ، بر اساس شاخصهای توسعهی گردشگری در چهار سطح فرا برخوردار، برخوردار، نیمه برخوردار و فرو برخوردار پرداختهشده است. روش پژوهش توصیفی – تحلیلی بوده و روش گردآوری اطلاعات کتابخانهای- اسنادی است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که شهرستان سنندج با ضریب اولویت ۸۲/۰ در سطح فرا برخوردار و شهرستانهای مریوان، سقز و بانه به ترتیب با ضریب اولویت-های 382/0، 387/0 و 35/0 در سطح برخوردار و شهرستانهای بیجار، کامیاران و قروه به ترتیب با ضریب اولویتهای 23/، 21/0 و 20/0 در سطح نیمه برخوردار (متوسط) و شهرستانهای دهگلان، سروآباد و دیواندره با ضریب اولویت 12/0، 096/0 و 078/0 در سطح فرو برخوردار (محروم) قرار دارند.