الگوی فضایی مشارکت در انتخابات ریاستجمهوری (مطالعۀ موردی: دهمین و یازدهمین انتخابات ریاستجمهوری استان خراسان جنوبی)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه تربیتمدرس
2 استادیار جغرافیای سیاسی دانشگاه بیرجند
3 استادیار جغرافیای سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jhgr.2016.58809چکیده
مشارکت ملی افراد جامعه در زمینههای سیاسی، اقتصادی و... ، اساس مشروعیت نظامهای سیاسی است. در این میان، نهاد انتخابات، مهمترین ابزار تحقق مشارکت سیاسی برای شکلگیری مردمسالاری در حکومتهای ملی است.انتخابات، یکی از مسائل مطرح در جغرافیای سیاسی است که با عنوان جغرافیای انتخابات بررسی میشود. با پیروزی انقلاب اسلامی، زمینۀ مشارکت مردم در سرنوشت سیاسی کشور بیشازپیش فراهم شد. انتخابات ریاستجمهوری در کشور ما، با توجه به نقش دولت در زندگی مردم، جزء مهمترین انتخاباتها بهشمار میآید. در این پژوهش، با رویکردی توصیفی- تحلیلی، میزان مشارکت استان خراسان جنوبی در مقایسه با کل کشور، طی یازده دوره انتخابات ریاستجمهوری بررسی میشود و سپس به تحلیل فضایی انتخابات دورههای دهم و یازدهم، بهتفکیک آرای کاندیداها، در سطح شهرستانها پرداخته میشود. این پژوهش به این سؤال اساسی پاسخ میدهد که روند مشارکت در این استان طی دورههای انتخاباتی (بهویژه از سال 1383 پس از تقسیم خراسان بزرگ به سه استان) با توجه به موقعیت ژئوپلیتیکی آن در نوار مرزی شرق کشور، چگونه بوده است. مطابق نتایج، علیرغم اینکه خراسان جنوبی یک استان مرزنشین است، روند مشارکت بالایی را در دورههای انتخابات ریاستجمهوری داشته است؛ بهگونهایکه در یازدهمین دورۀ انتخابات ریاستجمهوری، با 93 درصد شرکت در انتخابات، بیشترین مشارکت را در سطح کشور به خود اختصاص داده است.
