امتداد مبانی فلسفی انسانشناختی در تحول علوم انسانی بر اساس منظومۀ فکری امام خمینی
نویسندگان
1 استاد، گروه فلسفه، پژوهشکدۀ حکمت و دینپژوهی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی، قم، ایران.
2 دانشجوی دکتری حکمت متعالیه، گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.30513/ipd.2024.5987.1514چکیده
مبانی انسانشناسی، مرکز ثقل علوم انسانی است. مطالعه در این ساحت پیشنیاز هر گونه نظریهپردازی و تحول در علوم انسانی به شمار میآید. امام خمینی بهعنوان یک متفکر برجسته و تأثیرگذار اجتماعی، دارای منظومۀ فکری منسجم است. یکی از اضلاع مهم فکری ایشان، مباحث و مبانی فلسفی و عقلی است. در مبانی فلسفی، مبانی انسانشناختی جزو مهمترین مبانی است که تأثیرات مستقیم و بنیادین در کلیۀ علوم انسانی میگذارد. سؤال تحقیق این است که مبانی امام در حوزۀ انسانشناسی چیست و چگونه در تحول علوم انسانی امتداد یافته است؟ هدف این مقاله ترسیم این مهم در دو حیطه است: «مبانی فلسفی انسانشناختی امام خمینی» و «امتداد آن مبانی در تحول علوم انسانی» که در ضمن مقاله به مبانی و جزئیات هر دو حیطه پرداخته شده است. مبانی فلسفی گفتهشده دارای دلالتهاییاند که میبایست برای تحول، تعالی و شکلدهی علوم انسانی مطلوب، پیریزی شوند و امتداد یابند. ازاینرو، این مقاله میتواند نمونه و مدخلی بدیع باشد برای امتداد اندیشۀ امام خمینی در تحول و تعالی علوم انسانی، که در عین تبیین بنیادهای فلسفی، دلالتهای کاربردی بسیار وسیعی در علوم انسانی و مسائل جامعه و نظامات کشوری و تمدنی دارد.
