ارائه مدل توسعه گردشگری بندر توریستی چابهار با رویکرد مبتنی بر تئوری داده بنیاد
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه مدیریت بازرگانی، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی
4 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/jut.2021.318675.881چکیده
صنعت گردشگری یکی از صنایع پردرآمد در جهان است درحالیکه مناطق گردشگری ایران ازجمله بندر چابهار با داشتن پتانسیلهای فراوان نتوانسته از این ظرفیت بهخوبی استفاده کند. هدف از پژوهش حاضر، شناسایی ابعاد، مؤلفهها و شاخصهای توسعه گردشگری جهت ارائه الگوی گردشگری در بندر چابهار میباشد، این پژوهش از روش کیفی نظریه تئوری داده بنیاد استفادهشده است که مبنای اصلی جمعآوری اطلاعات در این روش، انجام مصاحبههای نیمه ساختاریافته با خبرگان در حیطه موضوعی موردنظر است. نمونهگیری مورداستفاده در این پژوهش، نظری با استفاده از روشهای غیر احتمالی هدفمند و گلوله برفی بوده است که بر مبنای آن، 18 مصاحبه با خبرگان و اساتید دانشگاه صورت گرفت. پس از انجام مصاحبهها و جمعآوری اطلاعات، کدهای بهدستآمده در بخشهای مختلف، با استفاده از رهیافت نظاممند استراوس و کوربین و مدل پارادایمی، تجزیهوتحلیل شده و پس از انجام مراحل سهگانه کدگذاری باز، محوری و انتخابی، مدل نهایی توسط پژوهشگر بهدستآمده است. بر این اساس نتایج پژوهش حاضر منجر به شناسایی 128 مقوله فرعی و 27 مقوله اصلی شد که در قالب مدل پاردایمی شامل توسعه گردشگری بهعنوان مقوله محوری و شرایط علی (کیفیت درک شده، ویژگیهای مقصد، رضایت، واکنش رفتاری)، عوامل زمینهای (محیط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، حقوقی، سیاسی، جغرافیایی و فیزیکی)، شرایط مداخلهگر (جاذبههای گردشگری، زیرساختهای گردشگری، منابع انسانی، منابع مالی و تبلیغات و اطلاعرسانی)، راهبردها (منابع انسانی و مالی، هوشمندی کسبوکار، ارائه خدمات مطلوب به گردشگران، توسعه زیرساختها گردشگری) و پیامدها (سودآوری بخش خصوصی، توسعه شهری، کاهش بیکاری، توسعه گردشگری، افزایش سرمایه و رشد اقتصادی) قرار گرفت.