اثر نانوذرات رزوراترول- Poly (lactic-co-glycolic acid) (PLGA) و نانوذرات کورکومین- PLGA به طور همزمان در تمایز سلولهای بنیادی مشتق از چربی به استئوبلاست
نویسندگان
1 2 -استاد، گروه بیوتکنولوژی دارویی، دانشکدهی داروسازی و مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 3 -استادیار، گروه بیوتکنولوژی دارویی، دانشکدهی داروسازی و مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 1 -استادیار، گروه فنآوریهای نوین پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران
doi
چکیده
مقدمه: سلولهای بنیادی مزانشیمی (Mesenchymal stem cell یا MSC) توانایی تمایز به استئوبلاستها را دارند که این تمایز توسط شاخصهای رشد متعددی هدایت میشود. استفاده از متابولیتهای گیاهی میتواند مانند شاخصهای رشد، تمایز سلولهای بنیادی را کنترل کند. هدف از انجام پژوهش حاضر، ارزیابی اثرات همزمان نانوذرات رزوراترول- Poly (lactic-co-glycolic acid) و کورکومین- PLGA بر هدایت MSC مشتق از چربی به سمت تمایز استئوبلاستی بود. روشها: MSC انسانی به دست آمده از بافت چربی انسان، پس از تعیین هویت با استفاده از فلوسایتومتری، تحت تأثیر نانوذرات رزوراترول و کورکومین به منظور تعیین اثرات تمایزی این دو ترکیب به صورت توأم قرار گرفت. تأثیر سیتوتوکسیک رزوراترول و کورکومین به روش MTT و اثرات تمایزی آن به وسیلهی رنگآمیزی Alizarin red بررسی گردید. یافتهها: با توجه به نتایج آزمون MTT، مشخص شد که استفاده از نانوذرات رزوراترول- PLGA و کورکومین- PLGA تا غلظت 32 میکروگرم بر میلیلیتر، باعث کاهش رشد یا کاهش درصد بقای سلولی نشد. رنگآمیزی Alizarin red نشان داد که تیمار نانوذرات رزوراترول- PLGA و کورکومین- PLGA، موجب افزایش رسوب یونهای معدنی بر ماتریکس خارج سلولی در غلظتهای 10 و 20 میکروگرم بر میلیلیتر شد. نتیجهگیری: استفاده از ترکیبات فعالی مانند نانوذرات رزوراترول- PLGA و کورکومین- PLGA به طور همزمان، به دلیل دارا بودن ترکیبات فعالی همچون رزوراترول و کورکومین، میتواند سبب افزایش تمایز سلولهای بنیادی به سلولهای استئوبلاست شود. همچنین، میتواند موجب شود که در غلظتهای پایین، اثربخشی بیشتری داشته باشد.