کاربست مولفههای زنانۀ زبان در دو کتاب پرنده من و پاییز فصل آخر سال است، با تکیه بر رویکرد زبانی سارا میلز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران
doi
10.22126/rp.2022.6957.1427چکیده
رشد آفرینشهای ادبی زنان در سالهای اخیر، اهمیت توجه به این آثار را به منظور ارتقاء رشد کیفی آنها روشن میسازد. در این مقاله با بررسی دو کتاب رمان برگزیدۀ زنان در جشنوارههای کشوری، بسامد کاربرد پانزده مؤلفه از جلوههای زنانۀ زبان که توسط صاحبنظران بیان شده یا به نظر نگارنده رسیدهاند، با نگاه به رویکرد زبانی سارا میلز در سطوح ساختار زبانی و ساختار اندیشه و محتوا ارزیابی شدند. این مؤلفهها میتوانند به روند رشد نقد نظری آثار زنان خصوصاً در حوزۀ رمان کمک کنند. در سیر کاربرد این مؤلفهها طی دورۀ دوازده سالۀ فاصلۀ نشر دو کتاب، در بخش ساختار زبانی،کاربرد صفات (رنگ و جنس اشیاء) افزایش و کاربرد واژگان زنانه کاهش چشمگیری داشته، اما در حوزۀ محتوا، کاهش توجه به مسائل زنان، افزایش تضعیف روابط عاطفی بین اعضای خانواده و نیز تقویت روحیه یأس و ناامیدی نیز معنادار میباشند که علاوه بر شرایط فردی نویسنده، میتوانند تحتتأثیر شرایط مختلف جامعه باشند و میبایست از سوی متولیان فرهنگی جامعه مورد توجه قرار بگیرند.