بررسی رابطه نگرش کوتاهمدت مدیریتی و عملکرد مسئولیتپذیری اجتماعی شرکتی: نقش تعدیلی راهبری شرکتی و ساختار مالکیت
نویسندگان
1 استادیار، گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد، گروه حسابداری، واحد بروجن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 استادیار، گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22034/arfr.2025.503890.2117چکیده
امروزه مسئولیتپذیری اجتماعی بهعنوان یک فعالیت ضروری و اجتنابناپذیر در ساختار سازمانی شرکتها شناخته میشود که عوامل متعددی بر سطح عملکرد آن تأثیر میگذارند. بنابراین هدف این پژوهش، بررسی نقش تعدیلگری راهبری شرکتی و ساختار مالکیت در رابطه میان نگرش کوتاهمدت مدیریتی و عملکرد مسئولیتپذیری اجتماعی است. جامعه آماری پژوهش، شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران هستند. آزمون فرضیههای پژوهش، با استفاده از نمونه آماری شامل 720 سال- شرکت شرکت در بازه زمانی 1397 تا 1402 انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان می دهد که نگرش کوتاهمدت مدیران بهطور معناداری بر عملکرد مسئولیتپذیری اجتماعی تأثیر منفی دارد. علاوه بر این، یافتهها حاکی از آن است که متغیر راهبری شرکتی قوی و مالکیت غیردولتی نقش مهمی در تضعیف این تأثیر منفی ایفا میکنند. نتایح بیانگر آن است که انگیزه برای انجام فعالیتهای مسئولیتپذیری اجتماعی عاملی تعیینکننده در جهت و شدت تأثیر نگرش مدیریتی بر مسئولیتپذیری اجتماعی است. یافتهها نشان میدهند که نگرش کوتاهمدت به خودی خود الزاماً تأثیر مثبت یا منفی بر مسئولیت پذیری اجتماعی ندارد، بلکه انگیزه پشت این فعالیتهای تأثیر آن را مشخص میکند. از طرفی توجه به مولفههای راهبری شرکتی و ساختار مالکیت میتواند بهعنوان یک استراتژی مؤثر در راستای ارتقاء مسئولیتپذیری اجتماعی در سازمانها مورد استفاده قرار گیرد.
