فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر باهدف سطح‌بندی استان‌های کشور و اولویت‌بندی توسعه آن‌ها به لحاظ برخورداری از تأسیسات گردشگری بین‌راهی به نگارش درآمده تا ضمن شناخت نابرابری‌های بین استان‌ها، کمبود و اولویت توسعه هرکدام از آن‌ها مشخص شود. پژوهش برحسب هدف، کاربردی و از بُعد روش، توصیفی-تحلیلی می‌باشد. روش جمع‌آوری داده‌ها به‌صورت کتابخانه‌ای اسنادی و با استناد به آمار اداره کل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری کشور بوده است. جهت رتبه‌بندی استان‌ها از تکنیک TOPSIS و آنتروپی شانون و برای سطح‌بندی آن‌ها از تحلیل خوشه‌ای استفاده گردیده که نتایج در نرم‌افزار ArcGIS تصویرسازی شده است. نتایج رتبه‌بندی استان‌های کشور دال بر وجود نابرابری در برخورداری از تأسیسات گردشگری بین‌راهی است، به‌گونه‌ای که مازندران از بین 9 شاخص به‌تنهایی ایده‌آل مثبت 3 شاخص را به خود اختصاص داده است. نتایج اولویت‌بندی توسعه نیز حاکی از آن است که استان‌ها از مجموع 270 بار، مجموعاً 109 بار (3/40 درصد) در اولویت اول توسعه قرارگرفته‌اند و این بدین معنی است که استان‌ها در مجموع با کمبود قابل‌توجهی در زمینه تأسیسات گردشگری بین‌راهی مواجه هستند. استان‌های تهران، خوزستان و فارس با 9 بار (100 درصد) جای گرفتن در اولویت اول توسعه، بیشترین کمبود را در برخورداری از تأسیسات گردشگری بین‌راهی دارا بوده‌اند، درحالی‌که سمنان با 8 بار (8/88 درصد) قرار گرفتن در اولویت سوم، وضعیت مطلوبی را از این نظر داراست.