تحلیل کنشهای گفتاری داستانهای کوتاه اجارهخانه، یک زن خوشبخت و رسوایی از بزرگ علوی
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.22126/rp.2022.7387.1509چکیده
فیلسوفان تحلیلی از دیرباز در پی بررسی پدیدههای زبان از جنبههای معناشناختی، معرفتشناختی و فلسفی بودند. بررسی افعال زبانی ازجمله مباحث مهم فلسفۀ زبان و تحلیلی است که جان راجرز سرل با تکمیل و تدوین نظریات استادش، آستین، آن را مطرح کرد. آستین، در بررسی گزارهها و گفتارها به نظریۀ کنشهای گفتاری اشاره میکند که سرل به تکمیل آن میپردازد. بر اساس نظریۀ کنشهای گفتاری، در برقراری ارتباط پارهگفتهایی شامل واژهها و ساختارهای دستوری تولید میشود که این عناصر بهتنهایی برای بیان منظور گوینده کافی نیست. به عبارتی، گوینده در روند ارتباط از طریق پارهگفتها اعمالی را نیز انجام میدهد. سرل این کنشها را به پنج دسته تقسیم میکند. با بررسی انواع کنشهای گفتاری گوینده، میتوان نحوۀ توزیع قدرت، تأثیرپذیری از بافت و ساختار اجتماعی، نوع شخصیت و جایگاه اجتماعی طرفین ارتباط را مشخص کرد. هدف این مقاله بررسی انواع کنشهای گفتاری از دیدگاه سرل و آستین در داستانهای اجارهخانه، یک زن خوشبخت و رسوایی از بزرگ علوی است تا موضع قدرت شخصیتها در ارتباط با یکدیگر و دلایل کاربرد کلام آنها بر اساس نوع شخصیت و جایگاه اجتماعی هر یک، تحلیل و مشخص شود. جامعۀ آماری این پژوهش شامل جملات گفتوگومحور این داستانهاست که بر اساس این نظریه بررسی و تحلیل میشوند. ازجمله نتایج حاصل از پژوهش در بررسی انواع کنشهای گفتاری این است که عوامل متعددی؛ چون شخصیت فردی، جنسیت، مقام و جایگاه اجتماعی، ساختارها و باورهای اجتماعی و در نهایت روابط عاطفی در نوع کنش گفتاری انتخابی گویندهها تأثیر مستقیم دارند. نوع کنشهای بهکار رفته در این داستانها تأییدکنندۀ روابط عاطفی سرد و تحقیرآمیز، اندوه و نارضایتی زنان از زندگی و همسر، غلبۀ گفتمان مردسالاری و قدرتمندی و خودبرتربینی شخصیتهای مرد داستانهاست.