آموزش سبز در نظام آموزش عالی ایران: تحلیل اسناد راهبردی آموزشی
نویسندگان
1 دانشیار گروه نوآوری آموزشی و درسی ، موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی، ایران ، تهران
doi
10.22034/jiera.2025.481465.3245چکیده
از آنجا که اداره امور مربوط به تدوین ، بازنگری ، تغییر و تصویب برنامه های درسی در آموزش عالی ایران در طیفی بین رویکرد متمرکز تا رویکرد نیمه متمرکز پیروی میکند، از این رو فعالیت نظامهای آموزشی به ویژه نظام آموزش عالی در راستای مدیریت بحرانهای زیستمحیطی از سیاستها و آرمانهای سطوح کلان و بالادستی تأثیر میپذیرد. بر این اساس این پژوهش با هدف بررسی میزان توجه به اهداف و مفاهیم آموزش سبز در اسناد فرادستی اثرگذار بر آموزش عالی با بهرهگیری از روش کیفی سندکاوی انجام شد. در این پژوهش چهارسند بالادستی بلندمدت، میانمدت و کوتاهمدت کشور با استفاده از تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش حاضرنشان از این امر دارد که به مفاهیم آموزش سبز در اسناد فرادستی تا حد زیادی مورد توجه قرار گرفته است، اما در سطوح خرد میزان توجه به این موارد کاهش مییابد. به عبارت دیگر، توجه به آرمانها و اهداف آموزش سبز در سطوح عملیاتی کمرنگتر میگردد. از اینرو، پیشنهاد این پژوهش، تأسیس و استقرار نهادی متشکل از متخصصان و صاحبنظران عرصه آموزش سبز به منظور تهیه و تدوین راهکارهای عملیاتی اجرای آرمانها و سیاستهای کلان در زمینه آموزش سبز است.