بررسی آپوپتوز و غیر باروری کیست هیداتیک

نویسندگان

1 گروه انگل‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار، گروه انگل‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v39i650.14607
چکیده

مقدمه: هیداتیدوز، عفونتی با انتشار جهانی است که توسط کرم‌های جنس اکینوکوکوس ایجاد می‌شود. امروزه جراحی اولین انتخاب درمان کیست هیداتیک است، اما همیشه موفقیت‌آمیز نیست. به تازگی آپوپتوز به ‌عنوان بخش مهمی از ایمنی ذاتی میزبان، در سرکوب انگل‌ها مورد بررسی قرار گرفته است و شاید بتواند راه مطلوبی برای کشتن پروتواسکولکس‌های کیست هیداتیک باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آپوپتوز در لایه‌ی زایای کیست هیداتیک غیر بارور در مقایسه با کیست بارور که توسط ایمنی میزبان علیه انگل ایجاد می‌شود، طراحی گردید.روش‌ها: در این مطالعه، از 6 نمونه‌ی کیست بارور و غیر بارور کبد گاوهای آلوده به هیداتیدوز استفاده شد. به منظور بررسی بیان ژن Fas-L، ابتدا mRNA استخراج و cDNA از لایه‌ی زایا سنتز گردید. بافت سالم کبد هر کیست نیز به‌ عنوان شاهد در نظر گرفته شد. سپس میانگین بیان ژن در هر نمونه همراه با ژن Glyceraldehyde 3-phosphate dehydrogenase (GAPDH) به عنوان ژن مرجع با استفاده از روش Real-time polymerase chain reaction (RT-PCR) اندازه‌گیری گردید. قطعه قطعه شدن DNA نیز با روش الکتروفورز مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته‌ها: میانگین بیان ژن Fas-L در لایه‌ی زایا- کوتیکول کیست‌های غیر بارور در مقایسه با کیست‌های بارور (سه برابر) و بافت سالم میزبان، در سطح بالاتری گزارش شد. قطعه قطعه شدن DNA نیز در کیست‌های غیر بارور مشاهده گردید.نتیجه‌گیری: افزایش بیان ژن Fas-L و قطعه قطعه شدن DNA در لایه‌ی زایا- کوتیکول کیست‌های غیر بارور در مقایسه با کیست‌های بارور نشان می‌دهد که ممکن است مسیر ایمنی آپوپتوز در غیر بارور شدن کیست‌ها دخیل باشد.