بررسی مقایسهای زنانهنویسی و مردانهنویسی در رمانهای عشق و بانوی ناتمام و ماهعسل شهربانو، با تکیه برعناصرداستان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی و علوم ورزشی، دانشگاه گنبد کاوس، گنبد کاوس، ایران.
2 دانشجوی کارشناس ارشد، زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی و علوم ورزشی، دانشگاه گنبدکاوس، گنبد کاوس، ایران.
3 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی و علوم ورزشی، دانشگاه گنبد کاوس، گنبد کاوس، ایران.
doi
10.22126/rp.2022.7878.1595چکیده
سبک نوشتار، یکی از مولفه های درخور توجّه در بررسی سبک و نثر داستان است. در بررسی های زبان شناسانه بهویژه در نظریه فمینیسم، سبک نوشتار زنانه و تفاوتهای آن با نوشتار مردانه مطرح شده است. این پژوهش به بررسی مقایسه ای تأثیر نوشتار زنانه و مردانه بر روایت پردازی در عناصر پیرنگ، شخصیّت و گفتگو در رمانهای عشق و بانوی ناتمام و ماه عسل شهربانو از امیرحسن چهل تن و مهشیدامیرشاهی پرداخته است. روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی، و جمع آوری اطلاعات کتابخانه ای و تطبیق نوشتههای دو نویسنده مذکور است. نتایج اجمالی پژوهش، بیانگر تفاوت نگارش زنان و مردان و تأثیر آن در نوع روایتپردازی است. چهل تن در نوشتن سبکی مردانه را دنبال می کند و شخصیّتهایی با تعداد کم و گفتگوهای بسیار کوتاه و اندک را بهکار میگیرد و در پرداختن به آنها، کمتر به جزئیات توجّه دارد؛ برخلاف او، امیرشاهی از زنان نویسنده ای است که داستانش پر از شخصیّتهای مختلف است. این شخصیّتها بسیار پرگو هستند، گفتگوهای آنها نیز طولانی و با جزئیات فراوان است. همچنین پیرنگ در داستان چهل تن غیرخطی و پیچیده است؛ درصورتیکه امیرشاهی از پیرنگ خطی در داستانش بهره میگیرد.