بررسی ‌مقایسه‌ای زنانه‌نویسی و مردانه‌نویسی در رمان‌های عشق‌ و‌ بانوی ناتمام و ماه‌عسل شهربانو، با تکیه بر‌عناصرداستان

نویسندگان

1 دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی و علوم ورزشی، دانشگاه گنبد کاوس، گنبد کاوس، ایران.

2 دانشجوی کارشناس ارشد، زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی و علوم ورزشی، دانشگاه گنبدکاوس، گنبد کاوس، ایران.

3 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی و علوم ورزشی، دانشگاه گنبد کاوس، گنبد کاوس، ایران.

doi
10.22126/rp.2022.7878.1595
چکیده

سبک نوشتار، یکی از مولفه­ های درخور توجّه در بررسی سبک و نثر داستان است. در بررسی­ های زبان­ شناسانه به‌ویژه در نظریه فمینیسم، سبک نوشتار زنانه و تفاوت­های آن با نوشتار مردانه مطرح شده است. این پژوهش به بررسی مقایسه­ ای تأثیر نوشتار زنانه و مردانه بر روایت­ پردازی در عناصر پیرنگ، شخصیّت و گفتگو در رمان­های عشق و بانوی ناتمام و ماه ­عسل شهربانو از امیرحسن چهل تن و مهشیدامیرشاهی پرداخته است. روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی،  و جمع ­آوری اطلاعات کتاب­خانه ­ای و تطبیق نوشته­های دو نویسنده­ مذکور است. نتایج اجمالی پژوهش، بیانگر تفاوت نگارش زنان و مردان و تأثیر آن در نوع روایت­پردازی است. چهل تن در نوشتن سبکی مردانه را دنبال می­ کند و شخصیّت­هایی با تعداد کم و گفتگوهای بسیار کوتاه و اندک را به‌کار می­گیرد و در پرداختن به آن­ها، کمتر به جزئیات توجّه دارد؛ برخلاف او، امیرشاهی از زنان نویسنده­­ ای است که داستانش پر از شخصیّت­های مختلف است. این شخصیّت­ها بسیار پرگو هستند، گفتگوهای آن­ها نیز طولانی و با جزئیات فراوان است. هم­چنین پیرنگ در داستان چهل تن غیرخطی و پیچیده است؛ درصورتی‌که امیرشاهی از پیرنگ خطی در داستانش بهره می‌گیرد.