تحلیل ویژگیها و عناصر اقلیمی آتش بدون دود نادر ابراهیمی
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی ، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه کاشان. کاشان. ایران.
doi
10.22126/rp.2022.7828.1582چکیده
مقالۀ حاضر، رمان آتش بدون دود(۱۳۷۱) نادر ابراهیمی(۱۳۱۵- ۱۳۸۷) را از نظر مؤلفههای ادبیات اقلیمی بررسی میکند. نگارنده با شیوۀ توصیفی- تحلیلی مبتنی بر متن رمان در پی پاسخ به این پرسش بنیادی است که عناصر اقلیمی ترکمن صحرا و حوادث حاصل از قانون اصلاحات ارضی بر روایت آتش بدون دود نادر ابراهیمی چه تأثیری گذاشته و نویسنده برای انعکاس ویژگیهای اقلیمی این سرزمین و بازتاب اندیشه ها و عواطف، فرهنگ و آداب و رسوم خلق ترکمن و ظلم و ستمهایی که در آن دوره بر آنها روا شده، از چه شیوه هایی در رمان خود بهره برده است؟ تا تبیین کند ابراهیمی با انتخاب اقلیم ترکمنصحرا به عنوان زمینۀ داستان و حادثۀ اصلاحات ارضی دهۀ چهل به حمایت از روستاییان پرداخته است و ازآنجا که طبیعت و عناصر آن افزون بر اثرگذاری بر فضاسازی داستان، اندیشه و ذهن نویسنده را نیز تحتتأثیر قرار دادهاند، بهتدریج با غلبه بر احساسات و تخیّل وی بر زبان او نیز جاری شده اند، نویسنده با انتخاب عنوان و موضوع مناسب، تصویرسازیهای کنشگر، زبان متناسب با الگوی زبانشناسی زیستمحیطی و از همه مهمتر درونمایۀ متناسب نشان میدهد، مانند گذشتگان خویش، تعامل خود با طبیعت را حفظ کرده و در ورای این ارتباط دوطرفه به دنبال حمایت از روستانشینان و مردم ستمدیدۀ این سرزمین است.