زمینه، پیامد و راهبردهای توسعه استعداد معلمان تازه کار: یک پژوهش آمیخته
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، خرمآباد، ایران.
2 استادیار، گروه علومتربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایران
3 نویسنده مسئول، استادیار، گروه علومتربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایران.
doi
10.22034/jiera.2024.427339.3091چکیده
هدف: یکی از چالشهای مهم در سازمانها مقوله، جذب و توسعه استعدادهاست. چراکه بسیاری از آنها به دلیل کمبود استعدادها با تهدید و تغییرات بزرگی روبرو هستند. در این راستا، یکی از این سازمانها، آموزشوپرورش است که نیاز به توسعه استعداد معلمان تازهکار دارد. بهمنظور حل این چالش، پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی توسعه استعداد معلمان تازهکار طراحی شده است. روش: روش پژوهش حاضر، ترکیبی و از نوع اکتشافی متوالی که از هر دو روش پژوهش کیفی و روش پژوهش کمّی استفاده شد، ازنظر زمانی در سال 1402 و ازنظر مکانی در شهر تهران بود، بدین منظور پژوهشگر با بررسی ادبیات پژوهش 6 سؤال مصاحبه نیمهساختار یافته طراحی و از پاسخگویان دادههای لازم جمعآوری شد یافتهها: با توجه به استفاده از رویکرد هدفمند و بهکارگیری معیار اشباع نظری، مصاحبههای نیمهساختار یافته با 25 نفر از متخصصان حوزه تعلیم و تربیت در شهر تهران و سایر شهرهای در دسترس صورت پذیرفت، درنهایت 286 مؤلفه در قالب، 53 مقوله فرعی و 6 مقوله اصلی که در پدیده محوری (5 مقوله). شرایط علی (6 مقوله)، در عوامل زمینهای (6 مقوله)، در عوامل مداخلهگر (12 مقوله)، در راهبردها (9 مقوله)، و در پیامدها (15 مقوله)، شناسایی شد. همچنین الگوی پیشنهادی توسعه استعداد معلمان تازهکار با استفاده از روشهای تحلیل عامل تأییدی مرحله اول و دوم، نهایی و اعتباریابی شد و اعتبار درونی الگو مورد تأیید قرار گرفت. نتیجهگیری: نتایج پژوهش دلالت بر این موضوع دارند که رسیدن به یک الگوی توسعه استعداد مناسب در جهت افزایش کارایی نظام تعلیم و تربیت نیازمند یک نگاه جامع و مشارکت حداکثری همه افراد و نهادهای مؤثر در این حوزه است.