بررسی قابلیت پیشبینی عوامل شناختی، توجهی و خود-ادراکی زنان فعال و غیرفعال
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی،تهران،ایران
2 دانشیار،دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران،ایران
3 دبیر آموزش و پرورش شهرستان های استان تهران
doi
10.22089/spsyj.2020.7938.1856چکیده
تأثیرات مثبت ورزش بر عوامل فیزیولوژیکی بر کسی پوشیده نیست و یافته ها در زمینه تأثیر آن بر عوامل روانشناختی درحال گسترش است. اخیراً ورزش ایروبیک در بین زنان محبوبیت پیدا کرده است، لذا هدف پژوهش حاضر بررسی قابلیت پیش بینی زنان فعال (ایروبیک کار) و غیرفعال براساس متغیرهای شناختی (حافظه)، ادراکی (خود-ادراکی جسمانی) و توجهی (توجه فضایی) بود. جامعه آماری پژوهش زنان 50-19 ساله شهر تبریز بودند که از این بین 160 نفر در قالب دو گروه همگن فعال (ایروبیک کار) و غیرفعال بصورت تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. از آزمون های حافظه وکسلر، نرم افزار جهت دهی فضایی، فرم کوتاه پرسش نامه خودتوصیفی بدنی و روش آماری آزمون تحلیل تشخیص استفاده شد. نتایج نشان داد که همه متغیرهای حافظهای، توجهی و برخی متغیرهای خودپنداره بدنی با درصدهای مختلف قابلیت پیشبینی زنان ایروبیک کار و غیرفعال را داشتند، بطوریکه خود-ادراکیهای جسمانی بهترین پیشبینی کننده زنان ایروبیک کار و غیرفعال بودند. بنظر میرسد قابلیت ورزش ایروبیک در تأثیرگذاری بر متغیرهای خود-ادراکی جسمانی بیشتر از متغیرهای حافظه و توجه است.