فراوانی سویههای استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین جدا شده از نمونههای بالینی یک بیمارستان آموزشی در شهر اصفهان
نویسندگان
1 استادیار، گروه میکروبیولوژی، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه میکروبیولوژی، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه میکروبیولوژی، واحد فلاورجان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
4 استاد، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v39i643.14459چکیده
مقدمه: در این پژوهش، الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی سویههای استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین (Methicillin-resistant Staphylococcus aureus یا MRSA) جدا شده از نمونههای بالینی مورد بررسی گرفت.روشها: این مطالعه بر روی نمونههای بالینی یک بیمارستان آموزشی در شهر اصفهان انجام گردید. سویههای استافیلوکوکوس اورئوس با استفاده از روشهای استاندارد آزمایشگاهی و مولکولی شناسایی شدند. بررسی الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی سویههای MRSA با استفاده از روش انتشار دیسک بر اساس پروتکل انستیتو استانداردهای آزمایشگاهی و بالینی (Clinical and Laboratory Standards Institute یا CLSI) انجام گرفت. از روش Polymerase chain reaction (PCR) به منظور شناسایی ژن mecA استفاده گردید.یافتهها: 125 سویهی استافیلوکوکوس اورئوس با روشهای بیوشیمیایی و مولکولی شناسایی گردید. فراوانی سویههای MRSA، 40 درصد و بیشترین جدایههای MRSA مربوط به نمونههای زخم بود. بیشترین مقاومت سویههای MRSA پس از مقاومت به پنیسیلین (100 درصد)، به آنتیبیوتیکهای ارتیرومایسین و سیپروفلوکساسین (92 درصد) اختصاص داشت. 17 الگوی متفاوت آنتیبیوتیکی در میان سویههای MRSA شناسایی شد.نتیجهگیری: 40 درصد سویههای استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده در تحقیق حاضر، مقاوم به متیسیلین بودند و نمونههای جداسازی شده از زخم، بالاترین میزان جداسازی را داشتند.