نقادی نظریه فخر رازی در اثبات خلأ
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه شاهد
2 دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه شیراز
doi
10.30513/ipd.2023.3985.1337چکیده
یکی از مسائل و مباحث قدیمی در میان فلاسفه، وجود داشتن یا عدم وجود خلأ میباشد. فیلسوفان مسلمان عمدتاً به پیروی از ارسطو، نظریه خلأ را نادرست میدانستند و براهینی نیز در ابطال خلأ اقامه مینمودند. فخر رازی از معدود متکلمان و متفکران مسلمان میباشد که سعی بسیاری در اثبات آن نموده است. او استدلالهای بسیاری در اثبات نظریه خویش اقامه مینماید که از طریق بینیاز بودن خلأ از جسم، خلأ بودن مبدأ و منتهای حرکتِ جسم متحرک و به وجود آمدن خلأ هنگام جدا گشتن سطوح مماس میباشد. در پژوهش حاضر اثبات گردید که استدلالهای فخر رازی و نظریه او در این زمینه، دچار اشکالات و انتقاداتی میباشد که از مهمترین آنها میتوان به خلط و مغالطه میان احکام خلأ با فضای خالی از هر جسمی اشاره نمود.