نشانهشناسی نامها در رمان چراغها را من خاموش میکنم زویا پیرزاد براساس نظریۀ پیرس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات عرب، دانشکده ادبیات و علومانسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 استاد گروه زبان و ادبیات عرب، دانشکده ادبیات و علومانسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 استادیار گروه زبان و ادبیات عرب، دانشکده ادبیات و علومانسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
4 استادگروه زبان و ادبیات عرب، دانشکده ادبیات و علومانسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22126/rp.2022.7352.1497چکیده
پیرس از نظریه پردازان بنام عرصه نشانه شناسی است که با ارائه الگوی سه گانه برای نشانه، زمینه را برای نقد بر مبنای ساختار دلالتی آثار ادبی فراهم کرد. این جستار می کوشد با روش توصیفی- تحلیلی عنوان و نام شخصیتهای برجسته رمان چراغها را من خاموش می کنم زویا پیرزاد را براساس دانش نام شناسی و با تکیه بر روش نشانه شناسی پیرس بررسی نماید. از نشانه شناسی نامهای این رمان چنین استنباط می شود که این رمان مجموعه ای از نامهای ارمنی و لاتین است. در این میان خاموشکردن چراغ در عنوان رمان با سه نام منتخب وکلیدی داستان پارادوکس دارد؛ یکی نام آرشالوس، مادر کلاریس به معنای سپیده دم و دیگری پروین، تنها زن فعال و مقبول داستان، به معنای ستاره درخشان و نام کلاریس که به معنای درخشنده است. هر سه زن، مادر هستند و به ترتیب به سه تیپ اجتماعی سنتی، مدرن و بینابین آن دو تعلق دارند و همگی دارای مفهوم روشنایی، همچون همگی مادران با قربانیکردن خود چراغهای زندگی خانواده شان را روشن نگه میدارند. همچنین نام آرتوش به معنای «نامیرا» نشان از جاودانگی سنت مردسالاری و در مقابل نام گارنیک به معنای «برّه» برای مرد مهربان داستان، نشان از افکار فمنیستی نویسنده است، بنابراین بیشتر نامهای منتخب پیرزاد متناسب با کنش و رفتار شخصیتهاست. نامهای برگزیده غالباً از نوع نشانه های نمایهای پیرس هستند.