نشانه‌شناسی نام‌ها در رمان چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم زویا پیرزاد براساس نظریۀ پیرس

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات عرب، دانشکده ادبیات و علوم‌انسانی، دانشگاه‌ رازی، کرمانشاه، ایران

2 استاد گروه زبان و ادبیات عرب، دانشکده ادبیات و علوم‌انسانی، دانشگاه ‌رازی، کرمانشاه، ایران

3 استادیار گروه زبان و ادبیات عرب، دانشکده ادبیات و علوم‌انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

4 استادگروه‌ زبان و ادبیات‌ عرب، دانشکده ادبیات‌ و ‌علوم‌انسانی، دانشگاه‌ رازی، کرمانشاه، ایران.

doi
10.22126/rp.2022.7352.1497
چکیده

پیرس از نظریه ­پردازان بنام عرصه نشانه ­شناسی است که با ارائه الگوی سه­­ گانه برای نشانه، زمینه را برای نقد بر مبنای ساختار دلالتی آثار ادبی فراهم کرد. این جستار می­ کوشد با روش توصیفی- تحلیلی عنوان و نام شخصیت­های برجسته رمان چراغ­ها را من خاموش می ­کنم زویا پیرزاد را براساس دانش نام­ شناسی و با تکیه بر روش نشانه­ شناسی پیرس بررسی نماید. از نشانه ­شناسی نام‌های این رمان چنین استنباط می ­شود که این رمان مجموعه­ ای از نام­های ارمنی و لاتین است. در این میان خاموش‌کردن چراغ در عنوان رمان با سه نام منتخب وکلیدی داستان پارادوکس دارد؛ یکی نام آرشالوس، مادر کلاریس به معنای سپیده دم  و دیگری پروین، تنها زن فعال و مقبول داستان، به معنای ستاره درخشان و نام کلاریس که به معنای درخشنده است. هر سه زن، مادر هستند و به ترتیب به سه تیپ اجتماعی سنتی، مدرن و بینابین آن دو تعلق دارند و همگی دارای مفهوم روشنایی، همچون همگی مادران با قربانی‌کردن خود چراغ­های زندگی خانواده ­شان را روشن نگه می­دارند. همچنین نام آرتوش به معنای «نامیرا» نشان از جاودانگی سنت مردسالاری و در مقابل نام گارنیک به معنای «برّه» برای مرد مهربان داستان، نشان از افکار فمنیستی نویسنده است، بنابراین بیشتر نام­های منتخب پیرزاد متناسب با کنش و رفتار شخصیت­هاست. نام­های برگزیده غالباً از نوع نشانه ­های نمایه‌ای پیرس هستند.