اثر دوران قرنطینه خانگی بر میزان فعالیت بدنی و خلق دانش آموزان
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
2 استادیار گروه روان شناسی ورزشی پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران ، ایران
4 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی ، اردبیل، ایران
5 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
doi
10.22089/spsyj.2021.10575.2179چکیده
هدف پژوهش بررسی اثر دوران قرنطینه خانگی بر میزان فعالیتهای بدنی و خلقوخوی دانش آموزان بود. روش پژوهش توصیفی علی مقایسه ای بود که به شیوه میدانی انجام گرفت. در این مطالعه 479 دانشآموز مقطع متوسطه استان کردستان، به شیوۀ در دسترس و بر اساس حضور در شبکههای اجتماعی از قبیل واتس آپ، تلگرام و... از طریق هماهنگی با مدیران مدارس بهعنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه محقق ساخته بود. پایایی پرسشنامه در مطالعه مقدماتی89/0 به دست آمد. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از روشهای آماری خی دو، آنوا و آزمون تعقیبی توکی استفاده گردید. نتایج نشان داد که میزان فعالیت بدنی آنان در دوران قبل از کرونا و قرنطینه تفاوت معناداری داشت. میزان خلقوخوی منفی در دوران قرنطینه تحت تأثیر تعداد جلسات تمرینی در هفته قرار داشت. مدیران و معلمین تربیتبدنی میتوانند با برنامهریزی صحیح جهت انجام فعالیتهای ورزشی مناسب با رعایت پروتکلها عواقب جسمانی و روانی دوران قرنطینه را به حداقل برسانند.
